Na czele parady w 1912 roku
Lee urodziła się w 1896 roku w Kantonie, dzisiejszym Guangzhou. Jako dziecko trafiła do Nowego Jorku, gdzie jej ojciec działał jako baptystyczny misjonarz, a rodzina zamieszkała w Chinatown. Rodzice dbali o jej edukację i utrzymywali silne związki z Chinami.
Jeszcze jako uczennica Lee pojawiała się na spotkaniach nowojorskich sufrażystek. Miała zaledwie 16 lat, gdy mówiła działaczkom, że Chinki w Stanach Zjednoczonych mierzą się jednocześnie z dyskryminacją ze względu na płeć i pochodzenie. Szczególnie mocno podkreślała znaczenie edukacji.
Liderki ruchu zaprosiły ją do straży honorowej otwierającej wielką paradę na Piątej Alei 4 maja 1912 roku. Lee jechała konno, a jej udział opisywały gazety w różnych częściach kraju. Nie była też jedyną Chinką w pochodzie.
W innej części marszu szły kobiety z nowojorskiego Chinatown, w tym matka Mabel. Niosły flagę nowej Republiki Chińskiej oraz transparent "Light from China". Hasło celowo odwracało popularne wówczas amerykańskie przekonanie, że to Zachód ma "ucywilizować" Chiny.
Prawo, które wykluczało Lee
Chinese Exclusion Act z 1882 roku ograniczał chińską imigrację i odbierał chińskim imigrantom możliwość naturalizacji. Lee mogła więc publicznie walczyć o głos dla kobiet, ale sama pozostawała poza gronem osób uprawnionych do głosowania.
Kobiety w stanie Nowy Jork zdobyły prawa wyborcze w 1917 roku. Trzy lata później 19. poprawka do konstytucji zakazała ograniczania prawa głosu ze względu na płeć.
Dla Lee to wciąż nie wystarczało, bo bez amerykańskiego obywatelstwa nie mogła skorzystać z nowego prawa.
Feminizm według Mabel Lee
Po rozpoczęciu studiów w Barnard College Lee nie ograniczyła aktywności do ulicznych demonstracji. W 1914 roku opublikowała esej "The Meaning of Woman Suffrage", w którym łączyła feminizm z demokracją i równością szans. Samo prawo wyborcze uważała za część szerszej zmiany.
Rok później podczas wystąpienia "The Submerged Half" przekonywała chińską społeczność do edukowania dziewcząt i zwiększenia udziału kobiet w życiu publicznym.
Działała więc jednocześnie w dwóch środowiskach. Amerykańskim sufrażystkom opowiadała o ruchu kobiet w Chinach, a chińskich studentów zachęcała do uwzględnienia praw kobiet w budowie nowej republiki.
Jej rozumienie feminizmu wykraczało poza kartę wyborczą. W tekście z 1914 roku pisała o politycznej, prawnej i ekonomicznej stronie równości oraz o równych szansach dla kobiet, był to program znacznie szerszy niż samo dopuszczenie kobiet do urn.
Doktorat i praca w Chinatown
Po ukończeniu Barnard College Lee kontynuowała naukę na Columbia University. W 1921 roku zdobyła doktorat z ekonomii jako pierwsza Chinka w Stanach Zjednoczonych, która uzyskała taki stopień.
Jej badania dotyczyły historii gospodarczej Chin i zostały wydane w formie książki.
Po śmierci ojca w 1924 roku zrezygnowała z planu powrotu do Chin i przejęła kierowanie jego misją, która później stała się First Chinese Baptist Church w Nowym Jorku.
Związała się z pracą społeczną w Chinatown. Tworzone przez nią centrum oferowało m.in. lekcje angielskiego i zawodowe, przychodnię oraz przedszkole.
Dopiero w 1943 roku zniesiono ustawowy zakaz naturalizacji chińskich imigrantów. Nie wiadomo jednak, czy Lee później została obywatelką Stanów Zjednoczonych i czy kiedykolwiek oddała tam głos. Zmarła w połowie lat 60. XX wieku.
