Zgodziła się ujawnić tajne dokumenty Pentagonu. Stanęła na czele firmy

Katharine Graham (po lewej) podczas spotkania w Holandii, 22 maja 1975 roku.Katharine Graham (po lewej) podczas spotkania w Holandii, 22 maja 1975 roku.
Źródło zdjęć: © CC0

Gdy w 1963 r. zmarł jej mąż, Katharine Graham stanęła przed decyzją dotyczącą przyszłości rodzinnego przedsiębiorstwa. Zamiast sprzedać "The Washington Post", sama objęła jego kierownictwo. W następnych latach gazeta opublikowała tajne dokumenty Pentagonu i odegrała ważną rolę w ujawnieniu afery Watergate.

Gazeta należała do rodziny

Historia rodziny Grahamów w "The Washington Post" rozpoczęła się w 1933 r., gdy Eugene Meyer, ojciec Katharine, kupił dziennik na aukcji upadłościowej. Jako doświadczony finansista przystąpił do odbudowy przedsiębiorstwa, zwiększając nakład gazety i przychody z reklam.

Katharine ukończyła Uniwersytet Chicagowski, a następnie pracowała jako reporterka "San Francisco News". Po powrocie do Waszyngtonu zatrudniła się w rodzinnym dzienniku, zdobywając doświadczenie w pracy redakcyjnej i kolportażu.

W 1940 r. poślubiła prawnika Philipa Grahama. Sześć lat później Meyer przekazał zięciowi funkcję wydawcy, a Katharine poświęciła się przede wszystkim wychowywaniu czworga dzieci.

Philip Graham kierował gazetą do 1963 r., kiedy popełnił samobójstwo. Wdowa postanowiła nie sprzedawać przedsiębiorstwa i przejąć odpowiedzialność za jego dalszą działalność. Choć znała pracę redakcji, nie miała dotąd doświadczenia w zarządzaniu tak dużą firmą.

Prezesura i odpowiedzialność za redakcję

Katharine Graham została najpierw prezeską Washington Post Company, a w 1969 r. objęła również funkcję wydawczyni dziennika. Odpowiadała za rozwój przedsiębiorstwa, jego finanse oraz decyzje mające wpływ na działalność redakcji.

Jedną z najważniejszych osób w jej otoczeniu zawodowym był Ben Bradlee, który w 1968 r. został redaktorem naczelnym "The Washington Post". Graham zapewniała redakcji wsparcie organizacyjne, pozostawiając dziennikarzom i ich przełożonym prowadzenie pracy nad publikacjami.

Rozwijała się również część biznesowa. W 1970 r. dzienny nakład gazety po raz pierwszy przekroczył pół miliona egzemplarzy. Rok później spółka przeprowadziła publiczną ofertę akcji.

W 1973 r. Graham została przewodniczącą rady dyrektorów i dyrektorką generalną Washington Post Company. Nadal pełniła funkcję wydawczyni, łącząc zarządzanie przedsiębiorstwem z odpowiedzialnością za gazetę.

Zgoda na publikację dokumentów Pentagonu

W 1971 r. amerykańska prasa uzyskała dostęp do tajnego opracowania dotyczącego zaangażowania Stanów Zjednoczonych w wojnę w Wietnamie. Dokumenty, znane jako Pentagon Papers, ujawniały rozbieżności między rzeczywistymi działaniami kolejnych administracji a informacjami przekazywanymi społeczeństwu.

Pierwsze fragmenty opublikował "The New York Times". Administracja Richarda Nixona podjęła jednak kroki prawne, aby powstrzymać dalsze publikacje.

Gdy materiały trafiły również do "The Washington Post", Graham musiała zdecydować, czy jej redakcja powinna je ujawnić. Istniało ryzyko poważnego konfliktu z władzami, a konsekwencje mogły dotknąć całego przedsiębiorstwa.

Po wysłuchaniu argumentów prawników i dziennikarzy wyraziła zgodę na druk. Pierwsze fragmenty dokumentów ukazały się w "The Washington Post" 18 czerwca 1971 r.

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, który 30 czerwca odrzucił próbę powstrzymania publikacji w rozpatrywanych sprawach gazet.

Watergate i przekazanie stanowiska

W 1972 r. reporterzy "The Washington Post", Bob Woodward i Carl Bernstein, rozpoczęli śledztwo dotyczące włamania do siedziby Partii Demokratycznej w kompleksie Watergate. Zajmowali się powiązaniami sprawców z otoczeniem prezydenta Nixona.

Praca dziennikarzy wymagała dalszego zbierania informacji i publikowania materiałów mimo politycznych nacisków. Graham wspierała redakcję oraz jej kierownictwo, które zdecydowało się kontynuować śledztwo.

W 1973 r. "The Washington Post" otrzymał Nagrodę Pulitzera w kategorii służby publicznej za relacjonowanie afery Watergate. Ujawniane przez prasę informacje stały się częścią znacznie szerszego procesu, który doprowadził do rezygnacji Richarda Nixona z urzędu prezydenta w sierpniu 1974 r.

Graham nie prowadziła reporterskiego śledztwa. Jej zadaniem było zapewnienie redakcji warunków do pracy i podejmowanie decyzji wydawniczych w sytuacji, gdy publikacje mogły zaszkodzić interesom firmy.

W 1979 r. funkcję wydawcy przekazała synowi Donaldowi. Własne doświadczenia opisała później w autobiografii "Personal History", wydanej w 1997 r. Rok później otrzymała za nią Nagrodę Pulitzera.

Wybrane dla Ciebie