Królowa z własną pieczęcią
Hetycka księżniczka miała zostać żoną Ramzesa II i połączyć dwa niedawno wrogie dwory. Warunki jej wyjazdu uzgadniała Puduhepa, żona hetyckiego króla Hattusilisa III. Faraon kierował do niej listy i czekał na odpowiedzi.
Puduhepa żyła w XIII wieku przed naszą erą i panowała w Anatolii, na obszarze dzisiejszej Turcji. Pochodziła z Lawazantii na południu tej krainy, gdzie jej ojciec był kapłanem. Sama również pełniła funkcję kapłanki.
Puduhepa poślubiła Hattusilisa przed jego koronacją, a on zdobył tron po obaleniu własnego bratanka. Jako wielka królowa zajmowała się sprawami wykraczającymi daleko poza królewską rodzinę.
W 1259 roku przed naszą erą Hattusilis i Ramzes zawarli pokój. Piętnaście lat wcześniej oba państwa starły się w bitwie pod Kadesz. Na srebrnej tablicy z traktatem obok pieczęci króla widniała również pieczęć Puduhepy.
Siostra faraona i złoty naszyjnik
Ramzes zwracał się do Puduhepy jak do siostry, a jej męża nazywał bratem. Takie rodzinne określenia należały do języka dyplomacji między potężnymi dworami. Oznaczały uznanie pozycji rozmówcy, nie rzeczywiste pokrewieństwo.
Do hetyckiej królowej pisała także Nefertari, żona Ramzesa. Odwzajemniała życzenia zdrowia i wyrażała nadzieję na trwały pokój. Jej list zawierał również bardzo konkretną listę darów.
Nefertari wysłała Puduhepie złoty naszyjnik złożony z dwunastu sznurów oraz dwanaście szat. Królewski posłaniec przewoził te podarunki wraz z wiadomością.
Listy zapisywano na glinianych tabliczkach, a w kontaktach obu państw używano języka akadyjskiego. Spełniał on rolę wspólnego języka dyplomacji, podobnie jak dzisiaj angielski.
Faraon upominał się o posag
Małżeństwo córki Puduhepy z Ramzesem miało umocnić pokój między Egiptem a Hatti, ale wymagało przygotowania odpowiedniego posagu. Przygotowania przeciągały się, a faraon kierował pretensje do królowej.
Puduhepa odpowiadała, że zebranie majątku dla córki jest trudne. Wskazywała na pożar hetyckiego skarbca. Przy organizacji podróży zgłaszała też brak zboża dla ludzi i zwierząt.
Królowa obwiniała również obalonego władcę Hatti o oddanie części majątku świątyni. Podkreślała, że zdetronizowany król przebywa u Ramzesa. Odsyłała więc faraona po wyjaśnienia do jego własnego gościa.
Wyjaśnieniom towarzyszyła uszczypliwość pod adresem przyszłego zięcia. Królowa pytała, czy jej bogatemu egipskiemu bratu naprawdę czegoś brakuje. Dawała do zrozumienia, że wzbogacanie go własnym kosztem byłoby niewłaściwe.
Puduhepa zabiegała również o możliwość kontaktowania się z córką po jej wyjeździe. Ramzes zapewnił, że księżniczka będzie mogła spotykać się z hetyckimi posłańcami. Królowa negocjowała zatem także warunki jej życia w obcym kraju.
W 1246 roku przed naszą erą księżniczka została żoną faraona. W Egipcie otrzymała imię Maathorneferure.
Puduhepa upominała się także o wysłuchiwanie jej wiadomości na egipskim dworze. Domagała się przedstawiania ich Ramzesowi oraz jego synom. W odpowiedzi faraon zapewniał ją, że synowie usłyszeli słowa jej posłańca.
