Była wielką gwiazdą PRL. Od lat unika mediów i życia publicznego

Śpiewała piosenki, które nucił niemal cały kraj. Była twarzą jednego z najpopularniejszych zespołów PRL, a jej głos rozpoznawano po kilku dźwiękach. Dziś od lat unika mediów, rzadko pokazuje się publicznie i konsekwentnie chroni swoją prywatność.

Elżbieta Dmoch na okładce tygodnika „Panorama” (1975)Elżbieta Dmoch na okładce tygodnika „Panorama” (1975)
Źródło zdjęć: © Domena publiczna

Pierwsze kroki

Elżbieta Dmoch urodziła się 29 września 1951 roku w Warszawie. Dorastała w rodzinie, która od najmłodszych lat wspierała jej muzyczne zainteresowania. Uczyła się śpiewu i uczęszczała do szkoły muzycznej. J

ednocześnie ukończyła technikum chemiczne, bo w tamtych czasach nawet uzdolnieni artyści rzadko mogli być pewni, że utrzymają się wyłącznie z występów.

Na scenie stanęła jeszcze jako nastolatka. Śpiewała w rockowym zespole Nieznajomi i występowała w kabarecie Aknif. To właśnie wtedy zdobywała doświadczenie, które wkrótce miało całkowicie odmienić jej życie.

Przypadek sprawił, że podczas szkolnego konkursu piosenki na warszawskim Grochowie usłyszał ją Janusz Kruk. Muzyk szukał wokalistki do swojego zespołu Warszawskie Kuranty.

Dmoch przyjęła propozycję. Nie przypuszczała jeszcze, że właśnie zrobiła pierwszy krok do jednej z największych karier w historii polskiej muzyki rozrywkowej.

Złote lata

W 1971 roku Janusz Kruk i Elżbieta Dmoch założyli zespół 2 plus 1. W ciągu kilku lat Elżbieta stała się jedną z największych gwiazd polskiej sceny.

"Chodź, pomaluj mój świat", "Windą do nieba", "Czerwone słoneczko", "Iść w stronę słońca" czy "Wstawaj, szkoda dnia" należały do największych przebojów swojej epoki i do dziś pozostają rozpoznawalne przez kilka pokoleń słuchaczy.

Charakterystyczny, ciepły głos Elżbiety Dmoch stał się znakiem rozpoznawczym zespołu. Jej zdjęcia regularnie trafiały na okładki magazynów muzycznych, a koncerty 2 plus 1 gromadziły tysiące fanów.

Współpraca Janusza Kruk i Elżbiety Dmoch nie ograniczała się do sceny. W 1973 roku wzięli ślub. Od tej pory tworzyli nie tylko jeden z najpopularniejszych duetów muzycznych w Polsce, ale również małżeństwo.

Popularność szła w parze z kolejnymi wyróżnieniami. W 1974 roku podczas festiwalu w Sopocie, a dwa lata później w Opolu, Elżbieta Dmoch zdobyła tytuł Miss Obiektywu. W 1979 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi za działalność artystyczną.

Choć publiczność kojarzyła ją przede wszystkim jako wokalistkę, próbowała również sił jako kompozytorka. Na wydanym w 1985 roku albumie "Video" napisała muzykę do utworu "Naga plaża".

Był to jednak wyjątek w jej dorobku. Przez całą karierę pozostawała przede wszystkim głosem 2 plus 1.

Czas ciszy

Druga połowa lat 80-tych przyniosła wydarzenia, które na zawsze zmieniły życie Elżbiety Dmoch. Najpierw zaczął rozpadać się jej związek z Januszem Krukiem.

Przez lata tworzyli nie tylko jedno z najbardziej rozpoznawalnych małżeństw polskiej sceny muzycznej, ale także duet, na którym opierał się sukces 2 plus 1.

W 1989 roku ich małżeństwo zakończyło się rozwodem.Dla zespołu był to początek wyjątkowo trudnego okresu.Trzy lata później w 1992 roku Janusz Kruk zmarł po zawale serca. Miał 45 lat.

Po jego śmierci Elżbieta Dmoch niemal całkowicie wycofała się z życia artystycznego. Przestała udzielać wywiadów, unikała mediów i coraz rzadziej pojawiała się publicznie.

Na scenę wróciła jeszcze tylko raz. W latach 1998–1999 uczestniczyła w reaktywacji zespołu 2 plus 1. Powrót okazał się jednak krótkotrwały.

Ostatni koncert dała 15 czerwca 2002 roku w Łomży z muzykami formacji PopArt. Później zniknęła z życia publicznego.

Najpierw zamieszkała w Gładkowie, a następnie wróciła do Warszawy. Od tamtej pory konsekwentnie odrzucała propozycje powrotu na scenę i bardzo rzadko kontaktowała się z mediami.

Pomoc w "Uwaga!"

W 2005 roku program "Uwaga!" telewizji TVN wyemitował reportaż poświęcony sytuacji Elżbiety Dmoch. Materiał zwrócił uwagę opinii publicznej na warunki, w jakich żyła artystka.

Część przedstawionych w nim informacji była później kwestionowana, jednak sam reportaż sprawił, że wiele osób zainteresowało się jej losem.

Wśród nich był Jacek Skubikowski, który pomógł uporządkować sprawy związane z tantiemami wykonawczymi. Dzięki temu wokalistka zaczęła otrzymywać należne jej wynagrodzenie za nagrania.

Przez następne lata wspierała ją także Polska Fundacja Muzyczna. Sfinansowała remont mieszkania, obejmujący między innymi kuchnię, łazienkę i przedpokój, a także zakup sprzętu ułatwiającego codzienne funkcjonowanie.

Sama Elżbieta Dmoch pozostawała wierna swojej decyzji o życiu z dala od rozgłosu. Wyjątek zrobiła jedynie w 2008 i 2013 roku, uczestnicząc w kameralnych spotkaniach z fanami zespołu 2 plus 1.

W 2013 roku została odznaczona Brązowym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", jednym z najważniejszych wyróżnień przyznawanych ludziom kultury.

Wybrane dla Ciebie