Zaginął jako dziecko. Odnalazł się po ponad 70 latach

Jedynym świadkiem zniknięcia Luisa był jego starszy o 4 lata brat. Widział, jak obca kobieta podeszła do sześciolatka i zaoferowała mu cukierki. Zapamiętał tę scenę na całe życie.

Policjanci wysłuchali relacji dziesięciolatka, ale nie potraktowali porwania jako najbardziej prawdopodobnego wyjaśnienia. Uznali, że chłopiec mógł utonąć w pobliskich wodach, po czym odłożyli sprawę.

Matka Luisa regularnie wracała na komisariat. Prosiła funkcjonariuszy o dalsze poszukiwania i nie przestawała przypominać o zaginionym synu. Każda z tych wizyt kończyła się jednak bez nowych informacji.

Bliscy podjęli kolejną próbę w 1966 roku. Sprawdzali rejestry wojskowe, ponieważ Luis miałby wtedy 21 lat i mógł figurować w ewidencji armii Stanów Zjednoczonych.

Poszukiwania nie przyniosły rezultatu. Jak okazało się wiele lat później, rodzina przyjęła jednak właściwy kierunek, ponieważ Luis rzeczywiście dorastał daleko od Kalifornii i w późniejszym czasie pojechał na wojnę w Wietnamie.

Z biegiem lat szanse na odnalezienie go żywego wydawały się coraz mniejsze. Akta pozostawały zamknięte, choć matka chłopca do końca nie straciła nadziei na jego powrót.

Przełom nastąpił w 2020 roku za sprawą Alidy Alequin, siostrzenicy zaginionego. Kobieta zamówiła komercyjny test DNA z ciekawości, nie spodziewając się, że wynik może mieć związek ze sprawą sprzed dziesięcioleci.

Alequin zaczęła analizować rodzinne fotografie i porównywać podobieństwo widocznych na nich osób. Coraz poważniej brała pod uwagę możliwość, że natrafiła na ślad swojego wuja.

Dzięki jej staraniom śledczy ponownie otworzyli dokumentację zaginięcia z 1951 roku. Badania genetyczne pozwoliły zweryfikować pokrewieństwo, a 20 czerwca służby oficjalnie potwierdziły, że Luis Albino żyje na drugim krańcu kraju.

Po porwaniu chłopiec trafił pod opiekę pary, która wychowała go jak własnego syna. Dorastał na Wschodnim Wybrzeżu, uczestniczył w wojnie w Wietnamie, a później pracował jako strażak.

Luis zachował fragmenty wspomnień z wczesnego dzieciństwa. Gdy pytał o swoje pochodzenie, nie otrzymywał odpowiedzi. Po odnalezieniu nie zgodził się na rozmowy z dziennikarzami i pozostawił część swojej historii wyłącznie dla rodziny.

Jego matka nie doczekała potwierdzenia, że syn przeżył. Przez lata nosiła w torebce wycinek prasowy dotyczący porwania, a w domu przechowywała fotografię sześcioletniego Luisa wykonaną w 1951 roku.