Anna Swan
Anna przyszła na świat w rodzinie, której pozostali członkowie nie odbiegali wzrostem od przeciętnej. Ona sama rosła jednak w tempie, którego nikt nie potrafił wyjaśnić.
Już jako dziecko przewyższała większość dorosłych. W wieku dziesięciu lat miała około 185 centymetrów wzrostu i ważyła ponad 90 kilogramów.
Jej wygląd wzbudzał zainteresowanie wszędzie, gdzie się pojawiała. Anna nie chciała jednak, aby traktowano ją wyłącznie jak osobliwość.
Interesowała się literaturą i muzyką. Śpiewała, występowała na scenie i próbowała aktorstwa. Osoby, które znały ją bliżej, zwracały uwagę także na jej inteligencję i zdolności artystyczne.
Ówcześni lekarze nie potrafili wskazać przyczyny tak szybkiego wzrostu. Medycyna nie dysponowała jeszcze wiedzą potrzebną do postawienia wiarygodnej diagnozy.
Występy u Barnuma i ucieczka z pożaru
Anna trafiła do muzeum Phineasa Barnuma w Nowym Jorku. Organizator pokazów szybko dostrzegł, że jej wzrost może przyciągać tłumy.
W programie zestawiano ją między innymi z niezwykle niskim artystą znanym jako Tom Thumb. Kontrast miał robić na widzach jak największe wrażenie.
Anna nie ograniczała się jednak do stania przed publicznością. Śpiewała i występowała, wykorzystując umiejętności, które rozwijała od młodości.
Praca w muzeum omal nie zakończyła się tragedią. Podczas pożaru nie mogła opuścić budynku zwykłą drogą.
Nie mieściła się w oknie, a płomienie odcięły dostęp do schodów. Ratownicy musieli wybić fragment ściany i użyć dźwigu, aby wydostać ją na zewnątrz.
Kolejny pożar pozbawił Annę całego dobytku. Po tej katastrofie wróciła na pewien czas do rodzinnej Nowej Szkocji.
Występy pozostawały jednak jednym z niewielu sposobów, by mogła samodzielnie zarabiać. Z czasem znów pojawiła się przed publicznością.
Martin Bates miał za sobą wojnę i pracę nauczyciela
Martin Bates także rósł znacznie szybciej niż jego rówieśnicy. Jako dwunastolatek mierzył już ponad 183 centymetry.
Zanim zaczął zarabiać dzięki występom, pracował jako nauczyciel. Jego życie zmieniła wojna secesyjna.
Bates służył w armii Konfederacji. Awansował, został ciężko ranny i dostał się do niewoli, z której później uciekł.
Współcześni zapamiętali go jako człowieka spokojnego i dobrze wychowanego. Wielki wzrost zwracał uwagę, lecz nie był jedyną cechą, która robiła wrażenie na otoczeniu.
Spotkanie z Anną dało początek parze, jakiej publiczność jeszcze nie widziała. Oboje dobrze znali życie na pokaz, ale łączyło ich coś więcej niż podobna postawa.
Ich ślub stał się wydarzeniem opisywanym daleko poza Stanami Zjednoczonymi. Gratulacje i prezenty napływały z wielu miejsc, a jeden z darów przesłała królowa Wiktoria.
Małżeństwo Anny Swan i Martina Batesa
Publiczność widziała w nich przede wszystkim najwyższe małżeństwo świata. Anna i Martin starali się jednak stworzyć dom z dala od nieustannego zainteresowania widzów.
Bates kupił farmę w Ohio. Para liczyła, że życie na wsi pozwoli jej choć częściowo odsunąć się od sceny i podróży.
Dom musiał zostać zaprojektowany specjalnie dla gospodarzy. W części pomieszczeń sufity znajdowały się na wysokości ponad czterech metrów, a drzwi i meble wykonano według ich wymiarów.
Dla gości oraz służby przygotowano osobną część budynku. Miała zwykłe proporcje i nie wymagała korzystania z wyposażenia stworzonego dla wyjątkowo wysokich właścicieli.
Życie rodzinne Batesów naznaczyła śmierć syna. Chłopiec urodził się niezwykle duży, lecz przeżył tylko jedenaście godzin.
Tragedia rozegrała się w życiu ludzi, których prywatność niemal zawsze budziła zainteresowanie. Nawet ich żałoba stawała się częścią opowieści powtarzanych przez publiczność.
Dom i pamięć po Annie Swan
Po śmierci żony Martin zamówił w Europie pomnik nagrobny przedstawiający grecką boginię. Niedługo później sprzedał dom przystosowany do ich wzrostu i przeniósł się do miasta. Dożył 81 lat.
Pierwotny budynek spłonął. Na tej samej działce stanął później nowy dom, który stał się siedzibą miejscowego towarzystwa historycznego.
Dziś działa tam muzeum poświęcone historii okolicy. Przypomina także o Annie Swan i Martinie Batesie, których przez lata pokazywano jako sensację.
Ich małżeństwo przetrwało w pamięci nie tylko ze względu na wzrost. Była to również historia dwojga ludzi, którzy próbowali urządzić własny świat w rzeczywistości zupełnie niedostosowanej do ich potrzeb.
