Zniewolona Bridget
Bridget, znana jako Biddy Mason, urodziła się w 1818 roku. Była zniewolona przez rodzinę Smithów, z którą wyruszyła na amerykański Zachód. Droga prowadziła najpierw do Utah, a później do Kalifornii. O miejscu zamieszkania i kierunku podróży nie mogła decydować samodzielnie.
W 1851 roku znalazła się w San Bernardino. Kalifornia należała już do stanów, w których niewolnictwo było zakazane, lecz Smithowie nadal traktowali Biddy i inne osoby jako zniewolone. Samo przekroczenie granicy wolnego stanu nie zapewniło im rzeczywistej swobody.
Sytuacja stała się szczególnie niebezpieczna, gdy Robert Smith zaczął planować wyjazd do Teksasu. W tym stanie niewolnictwo pozostawało legalne, a przenosiny mogły przekreślić szanse całej grupy na uwolnienie. Z pomocą przyszli czarnoskórzy mieszkańcy południowej Kalifornii.
Wśród osób, które zaangażowały się w sprawę, ważną rolę odegrała rodzina Owensów. Dzięki ich interwencji doszło do postępowania przed sędzią Benjaminem Hayesem. W styczniu 1856 roku sąd uznał Biddy, jej dzieci oraz pozostałe osoby objęte sprawą za wolne.
Najpierw praca
Uzyskanie wolności nie było prostą formalnością. Obowiązujące wówczas ograniczenia utrudniały czarnoskórym mieszkańcom składanie zeznań przeciw białym. Sędzia Hayes rozmawiał z Biddy poza zwykłym przesłuchaniem na sali sądowej, co pomogło poznać jej sytuację.
Po wyjściu spod władzy Smithów Mason osiedliła się w Los Angeles. Początkowo korzystała ze wsparcia rodziny Owensów, a na utrzymanie zarabiała jako położna i pielęgniarka. Opiekowała się rodzącymi kobietami oraz chorymi mieszkańcami rozwijającego się miasta.
Nie zgromadziła majątku od razu. Przez dziesięć lat odkładała pieniądze, jednocześnie utrzymując rodzinę. Dopiero w 1866 roku mogła pozwolić sobie na zakup pierwszej nieruchomości.
Za parcelę zapłaciła 250 dolarów. Działka znajdowała się między Spring Street a ulicą znaną później jako Broadway, w rejonie Trzeciej i Czwartej Ulicy. W okolicy wciąż można było zobaczyć ogrody i winnice, choć z czasem teren miał stać się częścią centrum Los Angeles.
Ziemia zyskiwała wraz z miastem
Zakup okazał się korzystną inwestycją. Los Angeles stopniowo się rozrastało, a grunty położone blisko rozwijającego się śródmieścia stawały się coraz cenniejsze. Nieruchomość Mason znajdowała się właśnie w takim miejscu.
Biddy nie poprzestała na pierwszej działce. Z czasem kupowała kolejne grunty, zwiększając wartość swojego majątku. Dochody z nieruchomości pozwalały jej budować zamożność niezależną od codziennej pracy przy chorych i rodzących kobietach.
Nie oznaczało to jednak porzucenia działalności społecznej. Mason wspierała ubogich, odwiedzała więźniów i pomagała ludziom przyjeżdżającym do miasta. Udostępniała również własny dom i pieniądze na przedsięwzięcia podejmowane przez miejscową społeczność.
Nadal wykorzystywała także swoje doświadczenie pielęgniarskie. Zachowane przekazy wspominają o opiece nad mieszkańcami podczas epidemii ospy w latach 60. XIX wieku. Nawet gdy jej pozycja majątkowa się poprawiała, pomoc chorym pozostawała ważną częścią jej życia.
Dom jako miejsce wspólnego działania
W 1872 roku Biddy Mason pomogła utworzyć First African Methodist Episcopal Church w Los Angeles. Pierwsze spotkania wspólnoty odbywały się w jej domu. Własna nieruchomość służyła tym samym nie tylko rodzinie, lecz także działalności religijnej.
Mason angażowała się również w inicjatywy związane z edukacją i pomocą potrzebującym. Wspierała przedsięwzięcia służące lokalnej społeczności, korzystając ze środków zgromadzonych dzięki pracy i inwestycjom. Jej majątek pomagał finansować działania wykraczające poza jednorazowe wsparcie.
Sama dobrze wiedziała, jak wiele może znaczyć pomoc innych ludzi. Wcześniej to interwencja czarnoskórych mieszkańców Kalifornii umożliwiła jej dochodzenie wolności przed sądem. Dopiero później mogła samodzielnie zarabiać, oszczędzać i kupować ziemię.
Biddy Mason zmarła 15 stycznia 1891 roku. Pochowano ją na cmentarzu Evergreen w Los Angeles. W pobliżu miejsca jej dawnej posiadłości przy Spring Street znajduje się dziś Biddy Mason Memorial Park, upamiętniający historię jej życia.
