Od szyn do zawodów pływackich
Annette Kellermann urodziła się w 1886 roku w Marrickville pod Sydney. Jej rodzice, Frederick i Alice, byli muzykami. W dzieciństwie miała tak słabe nogi, że nosiła stalowe szyny. Lekarze zalecili jej pływanie.
Z czasem zaczęła startować w zawodach. W 1902 roku wygrała wyścigi na 100 jardów i na milę, uzyskując rekordowe czasy. Popisywała się też skokami do wody w zatoce Lavender Bay.
Równolegle rozwijała karierę sceniczną. W Melbourne występowała jako syrena w akwarium, pływała w kąpielach publicznych i skakała ze sceny Theatre Royal. Sport i widowisko towarzyszyły jej odtąd przez lata.
Trzy próby przepłynięcia La Manche
W sierpniu 1905 roku Kellermann, jako jedna z pierwszych kobiet, podjęła próbę przepłynięcia kanału La Manche. Trzykrotnie wchodziła do wody i za każdym razem musiała zrezygnować.
Mimo to zainteresowała sobą prasę. Wkrótce pokonała na Dunaju Walburgę von Isacescu, która wcześniej również próbowała zdobyć kanał.
Kostium Kellermann i opowieść o aresztowaniu
W Stanach Zjednoczonych jej występy reklamowano hasłem "Perfect Woman" ("Kobieta doskonała"). W 1908 roku Dudley A. Sargent z Harvardu, po zbadaniu proporcji ciała trzech tysięcy kobiet, uznał Kellermann za fizyczny ideał. Pod tym szyldem łączyła w swoich wodnych rewiach śpiew, akrobatykę i nurkowanie.
Uwagę przyciągał również jej obcisły, jednoczęściowy kostium. W epoce, w której kobiece stroje kąpielowe składały się z warstw materiału utrudniających pływanie, Kellermann konsekwentnie wybierała strój dający swobodę ruchu. Później wprowadziła na rynek własną linię kostiumów.
Często powtarza się historię o jej aresztowaniu na plaży Revere Beach, ale dostępne źródła jej nie potwierdzają.
Kellermann zabierała głos w sprawach zdrowia i sprawności kobiet. W książkach "How to Swim" z 1918 roku i "Physical Beauty" z 1919 roku uczyła pływania, zachęcała do ruchu i krytykowała gorsety.
Syrena na ekranie
Po rolach w niemych filmach wytwórni Vitagraph Kellermann wystąpiła w "Neptune’s Daughter". Film zrealizowany przez Universal w 1914 roku powstał według jej pomysłu. Aktorka sama wykonywała skoki i sceny podwodne, odnosząc przy tym obrażenia na planie.
Dwa lata później zagrała w "A Daughter of the Gods" wytwórni Foxa, pierwszym filmie, którego budżet przekroczył milion dolarów. Współtworzyła kostiumy, pomagała dobierać obsadę i trenowała statystów.
W produkcji znalazły się scena, w której wystąpiła nago, oraz skok do zbiornika z krokodylami. W 1917 roku tańczyła jeszcze balet wodny w szklanym zbiorniku nowojorskiego Hippodromu.
Do Australii wróciła w latach siedemdziesiątych. Była już wówczas członkinią International Swimming Hall of Fame.
Zmarła 6 listopada 1975 roku, a jej prochy rozsypano nad Wielką Rafą Koralową. Jej nazwisko nosi kompleks pływacki otwarty w Marrickville w 2010 roku.
