Aurora Rodríguez planuje idealne dziecko
Aurora Rodríguez wychowała się w zamożnej galicyjskiej rodzinie. Od młodości interesowała się socjalizmem, feminizmem i eugeniką.
Z tych lektur zbudowała własną teorię wychowania. Wierzyła, że odpowiednio dobrane pochodzenie oraz konsekwentna edukacja pozwolą stworzyć człowieka niemal pozbawionego wad.
Pierwszą próbę przeprowadziła na swoim siostrzeńcu. Pepito Arriola od dziecka wykazywał wielkie zdolności muzyczne i szybko rozpoczął publiczne występy.
Jego sukces utwierdził Aurorę w przekonaniu, że to ona stworzyła geniusza. Postanowiła powtórzyć eksperyment, tym razem od samego początku.
Ojca przyszłego dziecka wybrała według ustalonych przez siebie kryteriów. Został nim kapelan wojskowy Alberto Pallás, który miał nie uczestniczyć w wychowaniu córki.
Hildegart przyszła na świat w 1914 roku. Dla Aurory nie była zwyczajnym dzieckiem, lecz najważniejszym przedsięwzięciem całego życia.
Cudowne dziecko hiszpańskiej lewicy
Edukacja Hildegart przebiegała w niezwykle szybkim tempie. Wcześnie nauczyła się czytać, poznawała języki obce i zdobywała wiedzę znacznie wykraczającą poza szkolny program.
Jeszcze jako nastolatka rozpoczęła studia prawnicze. Pisała także o seksualności kobiet, reformie obyczajowej i równouprawnieniu.
Jej teksty zwróciły uwagę hiszpańskiej lewicy. Hildegart zaczęła występować publicznie i szybko zdobyła pozycję znacznie większą, niż mogła przewidzieć jej matka.
Nawiązała kontakt z Havelockiem Ellisem, jednym z najbardziej znanych badaczy ludzkiej seksualności. Zainteresował się nią również H.G. Wells.
Brytyjski pisarz zaproponował młodej działaczce współpracę i wyjazd do Londynu. Taka podróż mogła otworzyć przed Hildegart drogę do międzynarodowej kariery.
Dla Aurory oznaczała jednak utratę wpływu.
Córka zaczynała samodzielnie wybierać współpracowników i środowiska polityczne. Nie chciała już konsultować każdej decyzji z kobietą, która od urodzenia kierowała jej życiem.
Aurora traci kontrolę nad córką
Konflikt między nimi narastał. Aurora obserwowała każdą znajomość Hildegart i podejrzewała, że inni ludzie próbują odebrać jej córkę.
Szczególne obawy budziła możliwość wyjazdu do Anglii. Wells przestał być w jej oczach cenionym pisarzem, a stał się uczestnikiem rzekomego spisku.
Pod koniec maja 1933 roku Aurora niemal całkowicie odcięła Hildegart od świata. Wyłączyła telefon i ograniczyła możliwość opuszczania mieszkania.
Nie chciała dopuścić do tego, aby córka podjęła decyzję bez jej zgody.
Rankiem 9 czerwca odesłała służącą z domu. Wzięła wcześniej kupiony rewolwer i oddała cztery strzały do śpiącej Hildegart. Dziewczyna miała 18 lat.
Aurora nie próbowała uciekać. Najpierw odwiedziła prawnika, a następnie zgłosiła się do sądu śledczego.
Nie przedstawiała zabójstwa jako czynu popełnionego w gniewie. Uważała, że miała prawo zniszczyć dzieło, które przestało spełniać jej oczekiwania.
Proces Aurory Rodríguez
Proces wzbudził w Hiszpanii ogromne zainteresowanie. Sprawa dotyczyła nie tylko zabójstwa, lecz także granic odpowiedzialności osoby owładniętej ideologiczną obsesją.
Obrona przekonywała, że Aurora cierpiała na paranoję i urojenia prześladowcze. Biegli nie zgodzili się jednak, aby uznać ją za niezdolną do odpowiadania za własne czyny.
Próbowano też ustalić bezpośrednią przyczynę zbrodni. Mówiono o planowanym wyjeździe Hildegart, politycznych konfliktach oraz jej możliwym związku z socjalistą Ablem Velillą Sarasolą.
Wszystkie wersje prowadziły do podobnego wniosku. Hildegart zaczęła podejmować własne decyzje, a Aurora nie potrafiła zaakceptować jej niezależności.
Skazana kobieta trafiła do zakładu psychiatrycznego. Nie wyraziła skruchy i utrzymywała, że w podobnych okolicznościach postąpiłaby tak samo.
Przez lata powtarzano, że zaginęła podczas wojny domowej. Odnaleziona dokumentacja medyczna wykazała jednak, że pozostała w szpitalu psychiatrycznym w Ciempozuelos.
Zmarła tam na raka, zapomniana przez opinię publiczną.
Hildegart pozostała natomiast symbolem talentu podporządkowanego cudzej obsesji. Matka przygotowała ją do samodzielnego myślenia, lecz nie przewidziała, że córka wykorzysta tę zdolność przeciwko jej władzy.
