Aresztowali ją za szpiegostwo. Tak wysyłała tajne wiadomości

Greenhow od lat obracała się w waszyngtońskim towarzystwie. Wśród jej znajomych znajdowali się m.in. James Buchanan i senator John C. Calhoun, którego poglądy umacniały jej sympatię do południowych stanów. Po śmierci męża Roberta w 1854 roku nadal utrzymywała szerokie kontakty wśród amerykańskich elit.

Dostęp do ludzi zajmujących ważne stanowiska okazał się przydatny podczas wojny. Rose dowiadywała się o planach i ruchach wojsk federalnych, a następnie przesyłała zdobyte wiadomości stronie konfederackiej. Korzystała z szyfrów i pomocy zaufanych pośredników.

Przed pierwszą bitwą pod Bull Run przekazała generałowi Pierre’owi Gustave’owi Toutantowi Beauregardowi informacje o przemieszczaniu się wojsk Unii.

Jedną z depesz dostarczyła Betty Duvall, ukrywając niewielką sakiewkę z wiadomością we włosach. Pozwoliło to przenieść dokument bez zwracania uwagi na jego zawartość.

Działalnością Greenhow zainteresował się Allan Pinkerton, zajmujący się rozpoznaniem dla wojsk Unii. W sierpniu 1861 roku wdowę objęto aresztem domowym i przeszukano jej mieszkanie.

Funkcjonariusze znaleźli mapy, korespondencję, szyfrowane notatki oraz nadpalone dokumenty, które próbowała zniszczyć.

Mimo nadzoru Rose nadal kontaktowała się ze swoimi współpracownikami. Wykorzystywała możliwości przekazywania wiadomości przez osoby odwiedzające dom i szukała sposobów utrzymania łączności z Południem. Areszt ograniczał jej swobodę, ale nie pozbawił jej wszystkich kontaktów.

Władze zdecydowały się przenieść więźniarkę do Old Capitol Prison. Trafiła tam razem z małą córką, również noszącą imię Rose. Podczas uwięzienia obie zostały sfotografowane przez Alexandra Gardnera, pracującego dla studia Mathew Brady’ego.

Także za murami więzienia Greenhow potrafiła przesyłać tajne wiadomości. W maju 1862 roku odesłano ją do Richmond, jednocześnie zabraniając powrotu do Waszyngtonu do końca wojny.

W stolicy Konfederacji przyjęto ją z uznaniem za dotychczasową działalność wywiadowczą.

W 1863 roku Rose wyruszyła do Europy jako emisariuszka Południa. Spotykała się z wpływowymi osobami w Wielkiej Brytanii i Francji, starając się pozyskać życzliwość dla Konfederacji. Jej zadanie miało teraz przede wszystkim charakter polityczny.

Podczas pobytu w Londynie wydała wspomnienia zatytułowane "My Imprisonment and the First Year of Abolition Rule at Washington". Opisała w nich własne aresztowanie i pobyt w więzieniu, przedstawiając wydarzenia z perspektywy zdecydowanej zwolenniczki Konfederacji.

Przed podróżą powrotną pozostawiła córkę w Paryżu, aby dziewczynka mogła kontynuować naukę. Sama weszła na pokład statku "Condor", zamierzającego przedrzeć się przez blokadę wybrzeża kontrolowanego przez Unię.

1 października 1864 roku "Condor" osiadł na mieliźnie w pobliżu Wilmington. Greenhow próbowała dostać się na brzeg małą łodzią, lecz ta się wywróciła. Kobieta utonęła, a jej ciało odnaleziono później na wybrzeżu.

Rose O’Neal Greenhow pochowano z wojskowymi honorami na cmentarzu Oakdale w Wilmington.