Elizabeth Arden. Z małego salonu stworzyła kosmetyczne imperium

Elizabeth Arden urodziła się w kanadyjskim Woodbridge jako Florence Nightingale Graham. Po przyjeździe do Nowego Jorku pracowała jako asystentka kosmetyczki Eleanor Adair.

Poznawała wówczas techniki pielęgnacji twarzy i zdobywała doświadczenie w obsłudze zamożnych klientek.

Pierwszy salon otworzyła wspólnie z Elizabeth Hubbard, jednak ich współpraca szybko się zakończyła. Graham zachowała imię Elizabeth i przyjęła nazwisko Arden, pod którym zaczęła rozwijać własną działalność.

W 1910 r. otworzyła salon przy prestiżowej Piątej Alei w Nowym Jorku. Wejście wyróżniały charakterystyczne czerwone drzwi, które z czasem stały się symbolem jej marki.

Klientki mogły tam skorzystać z zabiegów kosmetycznych i otrzymać porady dotyczące codziennej pielęgnacji skóry.

Na początku XX w. stosowanie kosmetyków kolorowych wciąż budziło kontrowersje. Wyrazisty makijaż kojarzono przede wszystkim z aktorkami teatralnymi, a wiele kobiet obawiało się, że pomalowana twarz zostanie uznana za niestosowną.

Arden przekonywała jednak, że umiejętnie wykonany makijaż może podkreślać urodę i stanowić element eleganckiego wyglądu.

W 1912 r. wyjechała do Francji, gdzie poznawała miejscowe techniki pielęgnacji skóry i masażu twarzy. Zdobyte doświadczenia wykorzystała po powrocie do Nowego Jorku. W jej salonie klientki nie tylko poddawały się zabiegom, lecz także uczyły się samodzielnego nakładania kosmetyków i dobierania odpowiednich kolorów.

Arden stopniowo rozwijała również własną linię produktów. Przy opracowywaniu receptur współpracowała z chemikami, a jej oferta obejmowała coraz więcej preparatów do pielęgnacji i makijażu.

Dbała też o praktyczne rozwiązania, wprowadzając m.in. mniejsze opakowania kosmetyków, wygodne podczas podróży.

W 1930 r. zaprezentowała Eight Hour Cream, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych produktów jej firmy. Kosmetyki marki Elizabeth Arden trafiały również do domów towarowych, dzięki czemu można je było kupować bez konieczności odwiedzania salonu.

Przedsiębiorczyni szybko zaczęła rozwijać działalność poza Stanami Zjednoczonymi. Już w 1915 r. rozpoczęła sprzedaż zagraniczną, a w 1922 r. otworzyła salon w Paryżu. W kolejnych latach jej placówki pojawiały się w następnych krajach.

W 1934 r. Arden uruchomiła Maine Chance Farm w stanie Maine. Był to luksusowy ośrodek, w którym zamożne klientki mogły spędzić dłuższy czas, korzystając z zabiegów kosmetycznych, programów zdrowotnych i kuracji odchudzających.

Na miejscu oferowano m.in. masaże twarzy, zabiegi pielęgnacyjne oraz ćwiczenia mające poprawiać sylwetkę. Wykorzystywano przy tym specjalne urządzenia, także takie, które umożliwiały wykonywanie ćwiczeń w sposób bierny. Zachowane fotografie, reklamy i jadłospisy pokazują, jak rozbudowany był program pobytu.

Z usług ośrodka korzystały przedstawicielki amerykańskich elit oraz znane aktorki, m.in. Lillian Gish i Ava Gardner. Maine Chance Farm łączyło wypoczynek na wsi z zabiegami kosmetycznymi i opieką nad wyglądem.

Jedną z największych konkurentek Arden była Helena Rubinstein, która również stworzyła międzynarodowe przedsiębiorstwo kosmetyczne. Obie zabiegały o zamożne klientki, rozwijały sieci salonów i wprowadzały na rynek własne preparaty.

Ich rywalizacja stała się jednym z najbardziej znanych rozdziałów historii przemysłu kosmetycznego.

Arden inwestowała jednak nie tylko w branżę kosmetyczną. Jej wielką pasją były konie wyścigowe. Prowadziła hodowlę koni pełnej krwi angielskiej, działającą pod nazwą Maine Chance Farm, podobnie jak jej ośrodek urody. Były to dwa odrębne przedsięwzięcia.

W 1947 r. należący do niej koń Jet Pilot wygrał Kentucky Derby, jeden z najważniejszych amerykańskich wyścigów konnych.

Elizabeth Arden zmarła 18 października 1966 r. w Nowym Jorku. Pozostawiła po sobie międzynarodowe przedsiębiorstwo, które miało wówczas ponad sto salonów i oferowało ok. 300 produktów kosmetycznych.