Nauka miała szkodzić kobietom?
Clarke przedstawił swoje poglądy w książce "Sex in Education; or, A Fair Chance for the Girls". Uważał, że kobiecy organizm dysponuje ograniczoną ilością energii, a intensywna praca umysłowa może odbywać się kosztem zdrowia, zwłaszcza układu rozrodczego.
Zalecał więc kobietom ograniczanie nauki podczas menstruacji. Jego argumenty pojawiły się w czasie, gdy Amerykanki coraz częściej domagały się dostępu do uniwersytetów i zawodów wymagających wyższego wykształcenia.
Spór miał zatem bardzo praktyczne znaczenie. Jeśli intensywna edukacja rzeczywiście miała szkodzić kobietom, łatwo było wykorzystać taki argument przeciwko przyjmowaniu ich na studia.
Jacobi postanawia to sprawdzić
Mary Putnam Jacobi sama była świetnie wykształconą lekarką. Ukończyła Female Medical College of Pennsylvania, a następnie wyjechała do Francji.
Jako pierwsza kobieta została przyjęta na studia w paryskiej École de Médecine, gdzie zdobyła dyplom w 1871 roku.
Po powrocie do Nowego Jorku prowadziła praktykę, wykładała i zajmowała się badaniami.
Nie wystarczało jej stwierdzenie, że Clarke się myli. Chciała sprawdzić, czy istnieją dane potwierdzające pogląd, że menstruacja wymaga od zdrowych kobiet regularnego odpoczynku od nauki i pracy.
Odpowiedzi od setek kobiet
W 1876 roku Jacobi przygotowała pracę na konkurs o Boylston Prize. Rozesłała tysiąc kwestionariuszy z pytaniami o zdrowie, aktywność i samopoczucie podczas cyklu menstruacyjnego. Otrzymała 268 odpowiedzi.
Na ankietach nie poprzestała. Prowadziła również badania fizjologiczne, mierząc między innymi temperaturę ciała, puls i siłę mięśniową. Analizowała także próbki krwi i moczu.
Interesowało ją, czy podczas menstruacji można stwierdzić takie zmiany w organizmie, które uzasadniałyby obowiązkowe ograniczenie aktywności.
Wyniki nie potwierdziły teorii Clarke’a. Ponad jedna trzecia ankietowanych kobiet nie zauważała w czasie miesiączki wyraźnego pogorszenia samopoczucia.
Jacobi nie twierdziła przy tym, że menstruacja u wszystkich przebiega bez dolegliwości. Jej wniosek był znacznie bardziej konkretny: nie ma podstaw, aby każdej zdrowej kobiecie tylko z powodu miesiączki zalecać rezygnację z nauki czy pracy.
Nagroda
Praca "The Question of Rest for Women during Menstruation" otrzymała Boylston Prize w 1876 roku. Jacobi została pierwszą kobietą uhonorowaną tym wyróżnieniem. Rok później rozszerzona wersja jej pracy ukazała się drukiem.
Było to szczególnie znaczące, ponieważ argumenty o rzekomej szkodliwości intensywnej edukacji dla kobiet przedstawiano wcześniej jako oparte na wiedzy medycznej. Jacobi odpowiedziała na nie za pomocą metod, które miały sprawdzić tę tezę, a nie jedynie z nią polemizować.
W następnych latach nadal prowadziła badania i publikowała prace z różnych dziedzin medycyny. Wspierała również dostęp kobiet do wykształcenia lekarskiego. W 1880 roku została pierwszą kobietą przyjętą do New York Academy of Medicine.
Clarke próbował dowodzić, że kobiece ciało wyznacza granice kobiecej edukacji. Jacobi pokazała, że zanim podobne ograniczenia uzna się za naukowe, trzeba najpierw sprawdzić, czy potwierdzają je fakty.
