Najpierw było laboratorium
Jessie Maple urodziła się 14 lutego 1937 roku w McComb w stanie Missisipi jako jedno z jedenaściorga dzieci. Jej ojciec pracował na roli i zmarł, gdy miała 13 lat.
Matka utrzymywała rodzinę, pracując jako dietetyczka i nauczycielka, a mimo skromnych warunków robiła wszystko, by dzieci mogły zdobyć wykształcenie.
Nic nie wskazywało na to, że Jessie zwiąże swoje życie z filmem. Po wyjeździe do Filadelfii studiowała technologię medyczną w Franklin School of Science and Arts, a następnie kierowała laboratoriami bakteriologii i serologii, najpierw w Filadelfii, później w Nowym Jorku.
Do świata mediów trafiła dopiero po latach. Zaczynała od pisania tekstów dla gazety "New York Courier", nie przypuszczając jeszcze, że wkrótce rozpocznie walkę o miejsce za kamerą.
Miejsce za kamerą wywalczone w sądzie
Na początku lat 70. Jessie Maple rozpoczęła walkę o dostęp do zawodu operatora filmowego. Uważała, że czarnoskóre kobiety są systemowo wykluczane z branży, dlatego zdecydowała się dochodzić swoich praw także przed sądem.
W pozwach i skargach dotyczących dyskryminacji kwestionowała praktyki obowiązujące w amerykańskich stacjach telewizyjnych i organizacjach zawodowych, domagając się równych szans w dostępie do pracy. Jej determinacja przyniosła efekty.
W 1973 roku została pierwszą Afroamerykanką przyjętą do związku operatorów filmowych, a 2 lata później jako pierwsza czarnoskóra kobieta dołączyła do International Photographers of Motion Picture and Television Union.
Był to przełom w branży, w której przez lata kobiety, zwłaszcza czarnoskóre, praktycznie nie miały szans stanąć za kamerą.
Doświadczenia z tej walki Maple opisała w dwóch publikacjach. W 1976 roku wydała poradnik poświęcony drodze do zawodu, a rok później książkę How to Become a Union Camerawoman, w której szczegółowo przedstawiła bariery, z jakimi musiały mierzyć się kobiety próbujące rozpocząć pracę w amerykańskiej branży filmowej.
Kino na własnych zasadach
Jessie nie zamierzała czekać, aż wielkie studia dadzą jej szansę. W 1974 roku razem z Leroyem Pattonem założyła LCJ Film Productions, niezależną firmę produkcyjną, dzięki której mogła realizować własne projekty.
Przez kolejne lata tworzyła filmy dokumentalne i krótkie formy fabularne, pozostając wierna tematom ważnym dla czarnej społeczności.
W 1981 roku ukończyła "Will", pełnometrażowy film fabularny uznawany za jedno z pierwszych takich dzieł wyreżyserowanych przez Afroamerykankę w Stanach Zjednoczonych.
Rok później otworzyła w nowojorskim Harlemie kino 20 West Theatre, które przez blisko 10 lat prezentowało filmy niezależnych czarnych twórców, rzadko goszczące w repertuarze dużych sieci kinowych.
Dorobek Jessie Maple, obejmujący między innymi filmy "Methadone: An American Way of Dealing" i "Twice as Nice", a także materiały dokumentujące jej walkę z dyskryminacją, trafił do zbiorów archiwalnych poświęconych historii amerykańskiego kina.
