Dzieci warte tysiąc dolarów
Millie i Christine przyszły na świat 11 lipca 1851 roku na plantacji Jabeza McKaya w Whiteville w Karolinie Północnej. Ich rodzice, Jacob i Monemia, byli ludźmi żyjącymi w niewoli.
Dziewczynki urodziły się zrośnięte w okolicy miednicy i dolnego odcinka kręgosłupa, a od pierwszych chwil życia zostały potraktowane jak część majątku właściciela plantacji.
McKay szybko uznał, że niezwykły stan bliźniaczek może przynieść mu zysk. Wkrótce sprzedał je handlarzowi Johnowi C. Pervisowi za tysiąc dolarów. Warunkiem transakcji było jednak także wykupienie ich matki Monemii, która miała nadal opiekować się córkami.
Tak rozpoczęła się seria kolejnych sprzedaży, podczas których dziewczynki przechodziły z rąk do rąk, a każdy nowy właściciel liczył na zarobek z publicznego pokazywania bliźniaczek.
W 1853 roku opiekę nad Millie i Christine przejął przedsiębiorca widowiskowy Joseph Pearson Smith. To on po raz pierwszy wystawił je na stanowym jarmarku w Karolinie Północnej.
Zainteresowanie było tak duże, że Smith szybko postanowił wywieźć siostry poza rodzinny stan, wierząc, że w większych miastach przyniosą jeszcze większe dochody.
Daleko od domu i matki
Po występach na stanowym jarmarku Joseph Pearson Smith zabrał Millie i Christine do Nowego Orleanu, pozostawiając ich matkę w Karolinie Północnej.
W kolejnych miastach lekarze publicznie badali bliźniaczki i potwierdzali, że ich zrośnięcie nie było oszustwem. Takie pokazy miały uwiarygodnić widowisko i przyciągnąć jeszcze większą publiczność.
W Nowym Orleanie dziewczynki zostały uprowadzone, a przez wiele miesięcy nikt nie wiedział, gdzie się znajdują. Gdy ponownie pojawiły się publicznie, występowały już w muzeum osobliwości Johna H. Wooda w Filadelfii.
Niedługo później trafiły także do słynnego American Museum P.T. Barnuma w Nowym Jorku, gdzie nadal były prezentowane jako jedna z głównych atrakcji.
Odnalezione po latach
Joseph Smith, przekonany, że to jemu przysługuje prawo do opieki nad bliźniaczkami, wynajął detektywa, który odnalazł je w Wielkiej Brytanii. Na przełomie 1856 i 1857 roku Millie i Christine zlokalizowano w Birmingham.
Razem z detektywem do Anglii przyjechała także ich matka Monemia, która po kilku latach rozłąki mogła ponownie zobaczyć córki.
Pobyt w Wielkiej Brytanii przyniósł dziewczynkom coś, czego wcześniej były pozbawione, możliwość nauki. Mary Smith uczyła je czytać i pisać, a także muzyki, języków obcych i tańca.
Było to wyjątkowe doświadczenie, ponieważ w wielu południowych stanach edukacja osób żyjących w niewoli była wówczas prawnie ograniczana lub zakazana. Monemia towarzyszyła córkom podczas kolejnych podróży, choć również pozostawała częścią widowiska prezentowanego publiczności.
W kolejnych latach sytuacja prawna rodziny zmieniała się wraz z wydarzeniami wojny secesyjnej i ostatecznym zniesieniem niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych.
Millie i Christine kontynuowały występy sceniczne, stopniowo zdobywając uznanie nie tylko jako niezwykłe bliźniaczki, lecz także utalentowane wokalistki i instrumentalistki. Występowały pod przydomkiem "Two-Headed Nightingales", koncertując po Stanach Zjednoczonych i Europie.
Życie na własnych zasadach
Z czasem ich występy zaczęły przynosić wysokie dochody, zapewniając siostrom niezależność finansową, o jakiej większość byłych osób zniewolonych mogła jedynie marzyć.
Zarobione pieniądze pozwoliły im kupić ziemię w rodzinnej Karolinie Północnej i zapewnić bezpieczeństwo najbliższym.
Zmarły 8 października 1912 roku w Columbus County w Karolinie Północnej. Christine przeżyła siostrę zaledwie o kilkanaście godzin. Przez wiele lat ich losy pozostawały niemal zapomniane.
Dopiero współczesne badania historyków i opublikowana w 2000 roku biografia autorstwa Joanne Fish Martell ponownie zwróciły uwagę na niezwykłą historię sióstr McKoy.
