Beatrice Shilling – inżynierka i motocyklistka
Beatrice Shilling pracowała w Royal Aircraft Establishment, brytyjskim ośrodku badań lotniczych w Farnborough. Specjalizowała się w gaźnikach, czyli urządzeniach odpowiedzialnych za przygotowanie mieszanki paliwa i powietrza dostarczanej do silnika. Zajmowała się przede wszystkim problemami technicznymi, które pojawiały się podczas eksploatacji samolotów.
Wykształcenie inżynierskie zdobyła w Manchesterze, gdzie rozpoczęła studia w 1929 roku. Poza pracą zawodową miała również inną pasję: uwielbiała motocykle i startowała w wyścigach.
Na słynnym torze Brooklands przekroczyła prędkość 160 km/h, zdobywając odznakę Gold Star przyznawaną za odpowiednio szybkie okrążenie. W latach trzydziestych pozowała ze swoim motocyklem Norton do fotografii zamieszczonej później w katalogu producenta.
Z czasem Shilling zaczęła ścigać się także samochodami. Podczas II wojny światowej jej zawodowe zainteresowania koncentrowały się jednak na silnikach lotniczych, w tym jednostkach Rolls-Royce Merlin napędzających między innymi Spitfire'y i Hurricane'y.
Problemy silników Merlin
Brytyjskie myśliwce wyposażone w silniki Merlin korzystały z gaźników z komorami pływakowymi. Rozwiązanie to działało prawidłowo podczas zwykłego lotu, ale przy gwałtownych manewrach powodujących ujemne przeciążenie pojawiały się problemy z dopływem paliwa.
W takich warunkach paliwo przemieszczało się inaczej niż podczas normalnej pracy silnika. Mogło dochodzić do zalewania jednostki napędowej, co prowadziło do chwilowej utraty mocy. Dla pilota prowadzącego walkę powietrzną była to wyjątkowo niebezpieczna sytuacja.
Problem stawał się szczególnie widoczny podczas starć z niemieckimi Messerschmittami. Ich silniki miały bezpośredni wtrysk paliwa, dzięki czemu nie występowało w nich to samo ograniczenie.
Gdy niemiecki pilot przechodził w gwałtowne nurkowanie, jego brytyjski przeciwnik nie zawsze mógł bezpiecznie powtórzyć ten manewr. Ryzykował bowiem zakłócenie pracy silnika w momencie, gdy potrzebował pełnej kontroli nad samolotem.
Trudności te ujawniły się już podczas walk we Francji.
Wynalazek Beatrice Shilling
Beatrice Shilling zaproponowała rozwiązanie, które nie wymagało przebudowy całego gaźnika. W układzie doprowadzającym paliwo należało umieścić metalową podkładkę z niewielkim otworem, ograniczającą jego przepływ.
Dzięki temu zmniejszano ryzyko dostarczenia nadmiernej ilości paliwa podczas gwałtownego manewru.
Urządzenie otrzymało oficjalną nazwę RAE Restrictor. Wśród lotników i mechaników funkcjonowało jednak również pod żartobliwym określeniem "Miss Shilling's Orifice", oznaczającym otwór panny Shilling.
Największą zaletą poprawki była możliwość szybkiego montażu. Nie trzeba było wysyłać samolotów do zakładów Rolls-Royce'a, ponieważ odpowiednią przeróbkę można było przeprowadzić na miejscu, w jednostce lotniczej.
Pozwalało to usprawniać już eksploatowane maszyny bez długiego wyłączania ich ze służby. Miało to duże znaczenie w warunkach wojennych, gdy sprawność każdego myśliwca była istotna.
Znaczenie i ograniczenia wynalazku
Podkładka Shilling poprawiała działanie silników podczas krótkotrwałych manewrów wywołujących ujemne przeciążenie. Nie usuwała jednak wszystkich wad dotychczasowego systemu zasilania paliwem, dlatego traktowano ją jako rozwiązanie przejściowe.
Dopiero późniejsze gaźniki ciśnieniowe pozwoliły skuteczniej uporać się z problemem. Mimo to niewielki ogranicznik odegrał ważną rolę w okresie, gdy brytyjskie lotnictwo potrzebowało szybkich i możliwie prostych ulepszeń.
Shilling wraz ze współpracownikami kontynuowała badania nad układami zasilania silników lotniczych. Pozostała w Royal Aircraft Establishment także po zakończeniu wojny, zajmując się kolejnymi zagadnieniami technicznymi.
W 1947 roku została uhonorowana Orderem Imperium Brytyjskiego w randze OBE za swoją działalność. Na emeryturę przeszła dopiero w 1969 roku, kończąc wieloletnią pracę w ośrodku badawczym w Farnborough.
