Praca nad japońską książką kodów
Zanim Agnes Meyer Driscoll rozpoczęła karierę w kryptologii, pracowała jako nauczycielka matematyki. W 1918 roku wstąpiła do amerykańskiej marynarki wojennej, a po zakończeniu I wojny światowej kontynuowała pracę jako pracownica cywilna. Zajmowała się zarówno zabezpieczaniem własnej korespondencji wojskowej, jak i odczytywaniem wiadomości przesyłanych przez inne państwa.
Jednym z jej najważniejszych zadań było rozpracowywanie japońskich systemów kodowych. Amerykański wywiad zdobył fotografie książki kodów, którą określano mianem Red Book. Zawierała ona zestawienia słów i wyrażeń wraz z odpowiadającymi im grupami znaków, używanymi w tajnej korespondencji.
Samo zdobycie książki nie rozwiązywało jednak problemu, ponieważ Japończycy stosowali dodatkowe zabezpieczenia. Zakodowane wiadomości poddawali kolejnym przekształceniom, między innymi przestawiając znaki, co utrudniało odczytanie ich treści.
Driscoll zajęła się analizą tych zabezpieczeń, współpracując z oficerami marynarki wojennej. Wśród nich znajdował się Joseph Rochefort, który później odegrał ważną rolę w amerykańskim wywiadzie podczas wojny na Pacyfiku.
Odtworzenie kodu Blue Book
Na początku lat trzydziestych XX wieku Japonia wprowadziła nową książkę kodów, nazwaną przez Amerykanów Blue Book. Tym razem sytuacja była znacznie trudniejsza, ponieważ amerykański wywiad nie dysponował jej kopią. Znaczenie poszczególnych grup kodowych trzeba było odtworzyć na podstawie przechwytywanych wiadomości.
Zadanie nie ograniczało się do ustalenia, jakie słowa kryją się pod odpowiednimi znakami. Konieczne było również rozpracowanie dodatkowego szyfrowania stosowanego przez Japończyków. Zespół kierowany przez Driscoll potrzebował na to około trzech lat.
Przy analizowaniu ogromnej liczby grup kodowych wykorzystywano maszyny tabulacyjne IBM, pracujące z użyciem kart perforowanych. Urządzenia pomagały porządkować materiał, ale zasadniczą część pracy analitycznej nadal wykonywali kryptolodzy.
Rezultaty okazały się bardzo ważne dla amerykańskiej marynarki. Z odczytanych depesz wynikało bowiem, że japońskie pancerniki mogą rozwijać większą prędkość, niż wcześniej zakładano w Stanach Zjednoczonych.
Informacje te skłoniły Amerykanów do zmiany wymagań dotyczących prędkości projektowanych okrętów.
Praca zespołu Driscoll miała więc znaczenie wykraczające daleko poza samo poznanie treści tajnych wiadomości. Uzyskane dane wpłynęły również na planowanie budowy nowych amerykańskich pancerników.
Złamanie szyfru japońskiej maszyny M-1
W połowie lat trzydziestych Driscoll zajęła się kolejnym wyzwaniem, tym razem związanym z japońską maszyną szyfrującą M-1. Amerykanie nadali jej kryptonim Orange, a urządzenia tego używali japońscy attaché marynarki wojennej do utajniania korespondencji.
Badaczka nie miała do dyspozycji oryginalnej maszyny, dlatego musiała znaleźć inny sposób odczytywania zaszyfrowanych wiadomości. Opracowała metodę ręcznej analizy, wykorzystując papier w kratkę i sporządzane na nim diagramy.
Jej rozwiązanie polegało na odpowiednim przesuwaniu odtworzonego ciągu znaków względem przygotowanego schematu. W ten sposób mogła badać zależności między znakami i odtwarzać działanie japońskiego systemu bez dostępu do samego urządzenia.
Po rozpracowaniu szyfru Amerykanie zbudowali własną wersję maszyny M-1. Replikę wykonano w stoczni marynarki wojennej w Waszyngtonie, aby usprawnić odczytywanie kolejnych japońskich depesz.
Wpływ Agnes Meyer Driscoll na amerykańską kryptologię
Driscoll zajmowała się nie tylko samodzielnym łamaniem kodów i szyfrów, lecz także szkoleniem młodszych oficerów. Przekazywała im wiedzę zdobytą podczas wieloletniej pracy, a jednym z jej uczniów był Joseph Rochefort.
Wspominał ją później jako wyjątkowo uzdolnioną specjalistkę, od której wiele nauczył się podczas służby w Waszyngtonie.
Rochefort odegrał następnie istotną rolę w wydarzeniach poprzedzających bitwę pod Midway. Kierowany przez niego zespół kryptologów na Hawajach pomógł ustalić, że to właśnie Midway będzie celem planowanego japońskiego ataku.
Informacje te wykorzystano przed starciem, do którego doszło w czerwcu 1942 roku.
Agnes Meyer Driscoll zmarła w 1971 roku, pozostawiając po sobie znaczący dorobek w dziedzinie kryptologii wojskowej. W 2000 roku amerykańska Agencja Bezpieczeństwa Narodowego uhonorowała ją pośmiertnie wpisem do swojej Hall of Honor, upamiętniającej osoby szczególnie zasłużone dla wywiadu kryptologicznego.
