Dorastanie w cieniu biedy
Już w chwili narodzin doszło do pomyłki, która pozostała z nią na całe życie. Urzędnik stanu cywilnego błędnie wpisał do metryki imię, zamiast biblijnego Orpah pojawiła się Oprah.
Pierwsze lata spędziła pod opieką babki Hattie May, głęboko religijnej kobiety, która nauczyła wnuczkę czytać jeszcze przed rozpoczęciem szkoły. To właśnie w lokalnym kościele dziewczynka po raz pierwszy występowała publicznie, recytując z pamięci fragmenty Biblii.
Kiedy miała 6 lat, zamieszkała z matką w Milwaukee. Vernita Lee pracowała jako pokojówka i przez większość dnia przebywała poza domem, dlatego Oprah dorastała bez stałej opieki.
Jej nastoletnie lata naznaczyły kolejne dramatyczne wydarzenia. W wieku 14 lat urodziła syna, który zmarł krótko po porodzie.
Dopiero przeprowadzka do ojca w Nashville przyniosła długo wyczekiwaną stabilizację. Vernon Winfrey wprowadził jasne zasady, kładł duży nacisk na edukację i sprawił, że córka mogła skupić się na nauce oraz budowaniu swojej przyszłości.
Pierwsze kroki w dziennikarstwie
Talent do wystąpień publicznych szybko przełożył się na sukcesy akademickie. Winfrey otrzymała pełne stypendium na Tennessee State University, choć naukę przerwała, by w wieku 19 lat zacząć pracę jako prezenterka wiadomości w lokalnej stacji CBS.
Dyplom uczelni odebrała dopiero w 1986 roku, długo po tym, jak kariera telewizyjna mocno ją wciągnęła.
W 1976 roku przeniosła się do Baltimore, gdzie w filii ABC pracowała jako reporterka i współprowadząca programy informacyjne.
Rok później zaczęła współprowadzić talk-show People Are Talking i to właśnie tam odkryła, że rozmowa z ludźmi o ich osobistych sprawach interesuje ją znacznie bardziej niż suche relacjonowanie wiadomości. Ten kierunek okazał się decydujący dla całej jej dalszej drogi zawodowej.
W 1984 roku Winfrey objęła prowadzenie porannego programu AM Chicago, który w krótkim czasie zaczął bić rekordy oglądalności w regionie. Rok później show zmienił nazwę na The Oprah Winfrey Show, a w 1986 roku trafił do ogólnokrajowej syndykacji.
Program szybko stał się najchętniej oglądanym talk-show w Stanach Zjednoczonych i zaczął zbierać kolejne nagrody Emmy.
Imperium stworzone na własnych zasadach
Sukces w telewizji otworzył Winfrey drzwi do kina. W 1985 roku zagrała w filmie Kolor purpury, a rola przyniosła jej uznanie krytyków i nominację do Oscara. Zamiast poprzestać na aktorstwie, postanowiła przejąć kontrolę nad własnymi projektami.
W 1986 i 1990 roku założyła kolejno Harpo Productions oraz Harpo Films, firmy, które dały jej pełną władzę nad tym, co i jak produkuje.
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych rozwijała ekranizacje literatury, między innymi Before Women Had Wings oraz Beloved, w których łączyła funkcję producentki z rolami aktorskimi.
Wcześniej, w 1996 roku, uruchomiła w swoim programie klub książki. Pozycje, które polecała widzom, potrafiły z dnia na dzień znikać z półek księgarń, a wydawcy zaczęli traktować jej rekomendację jak gwarancję sprzedaży.
Marka Oprah wykroczyła daleko poza ekran telewizora. Od 2000 do 2021 roku rozwijała rynek wydawniczy własnymi tytułami, począwszy od magazynu O, przez O at Home, aż po późniejsze Oprah Daily i O Quarterly. Każdy z tych projektów budował ten sam przekaz, że jej zdanie ma realną siłę oddziaływania na miliony odbiorców.
Miliony widzów, miliardowy majątek i światowe uznanie
Jeszcze przed 2008 rokiem Winfrey przekroczyła próg miliarda dolarów majątku, stając się pierwszą Afroamerykanką, która osiągnęła taki wynik finansowy. Magazyn Forbes w latach 2005 do 2008 regularnie umieszczał ją na czołowych miejscach rankingów najbardziej wpływowych i najlepiej zarabiających gwiazd show-biznesu.
Także Time i Life wielokrotnie podkreślały jej znaczenie jako osoby kształtującej opinię publiczną w Stanach Zjednoczonych.
Jej dorobek doczekał się także uznania na arenie międzynarodowej i państwowej. 28 marca 2008 roku Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu przyznała jej to wyróżnienie na wniosek samych dzieci, doceniając jej zaangażowanie na rzecz najmłodszych.
W 2013 roku prezydent Barack Obama odznaczył Winfrey Medalem Wolności, najwyższym cywilnym odznaczeniem przyznawanym w Stanach Zjednoczonych.
