Judy Garland. Tragiczna śmierć gwiazdy Hollywood

Na planach wytwórni MGM nastoletnia Judy otrzymywała rano amfetaminę, aby wytrzymać narzucone tempo pracy. Wieczorem podawano jej silne środki nasenne, dzięki którym miała szybko zasnąć przed kolejnym dniem zdjęciowym.

Regularne przyjmowanie leków doprowadziło do uzależnienia, z którym zmagała się do końca życia. Gdy młoda aktorka zaszła w ciążę, producenci wywarli na nią nacisk prowadzący do przymusowej aborcji.

Pierwszą próbę samobójczą Garland podjęła w 1947 roku. Po tym zdarzeniu lekarze przepisali jej następne silne preparaty, zamiast ograniczyć dostęp do substancji, które już wcześniej stały się częścią jej codzienności.

Stan psychiczny aktorki wpływał na jej pracę. Coraz częściej spóźniała się na plan albo w ogóle się na nim nie pojawiała, dlatego MGM rozwiązało z nią kontrakt w 1950 roku.

Garland miała wtedy 28 lat, ale nie zakończyła kariery. Otrzymała później nominacje do Oscara za "Narodziny gwiazdy" i "Wyrok w Norymberdze", choć żadna z tych ról nie przyniosła jej statuetki.

Dużym wydarzeniem stał się jej koncert w londyńskim Palladium w 1964 roku. Garland wystąpiła tam z 18-letnią Lizą Minnelli, córką ze związku z Vincentem Minnellim, a stacja ITV transmitowała ich wspólny występ na żywo.

W tym samym roku artystka rozpoczęła trasę po Australii. Zainteresowanie koncertem w Sydney było tak duże, że organizatorzy przenieśli wydarzenie z tradycyjnej sali na stadion.

Kolejny występ miał zupełnie inny przebieg. Garland pojawiła się przed publicznością w Melbourne z ponad godzinnym opóźnieniem, a 7 tysięcy widzów przywitało ją gwizdami. Po 45 minutach chaotycznego koncertu zeszła ze sceny, a jej współpracownicy poinformowali o nagłym zapaleniu opłucnej.

Kilka dni później poślubiła promotora trasy Marka Herrona. Był to jeden z pięciu ślubów Judy Garland, której cztery małżeństwa zakończyły się rozwodami.

W połowie lat 60. Garland otrzymała rolę Helen Lawson w ekranizacji powieści "Dolina lalek". Bohaterka była starzejącą się gwiazdą, natomiast postać uzależnionej młodej aktorki Neely O'Hary krytycy uznawali za inspirowaną życiem Judy.

Aktorka regularnie opuszczała próby, dlatego szybko usunięto ją z obsady. Z jej udziału w produkcji pozostały zdjęcia kostiumowe oraz nagranie utworu "I'll Plant My Own Tree".

Cekinową kreację przygotowaną dla Helen Lawson Garland wykorzystała później podczas koncertów w nowojorskim Palace Theatre w 1967 roku. Na scenie towarzyszyły jej wtedy młodsze dzieci, Lorna i Joey.

Ostatni występ artystki odbył się 25 marca 1969 roku w Kopenhadze. Niecałe trzy miesiące później Mickey Deans znalazł jej ciało w łazience wynajętego domu w londyńskiej Belgravii.

Garland zmarła 22 czerwca 1969 roku w wieku 47 lat. Koroner uznał, że przyczyną śmierci było niezamierzone przedawkowanie barbituranów.

We krwi aktorki wykryto ilość substancji odpowiadającą około 10 kapsułkom Seconalu. W żołądku nie znaleziono jednak resztek leku, co wskazywało na przyjmowanie preparatu przez dłuższy czas zamiast połknięcia jednorazowo dużej dawki.

Obok łóżka stała częściowo opróżniona butelka po 25 tabletkach oraz drugie, nienaruszone opakowanie zawierające 100 sztuk. Sekcja zwłok nie potwierdziła natomiast pogłosek o zaawansowanej marskości wątroby ani fizycznych śladów alkoholizmu.

Do trumny ubrano Garland w szarą jedwabną suknię, w której kilka miesięcy wcześniej poślubiła Mickeya Deansa. Przed nowojorską kaplicą pogrzebową zebrało się około 20 tysięcy osób, a budynek pozostawał otwarty przez całą noc. Podczas prywatnego pogrzebu przemawiał aktor James Mason.

Po karierze przynoszącej milionowe zarobki pozostało około 4 tysięcy dolarów oraz 40 tysięcy dolarów zadłużenia. Problemy finansowe wynikały ze złego zarządzania pieniędzmi i hojności artystki, a wierzycieli spłacała później Liza Minnelli przy wsparciu Franka Sinatry.

Aukcja prawie 500 osobistych przedmiotów Garland przyniosła jej spadkobiercom w 1978 roku ćwierć miliona dolarów. Na prośbę dzieci szczątki artystki przeniesiono w 2017 roku z Ferncliff Cemetery na Hollywood Forever.