Dokonał skoku stulecia. Ukradł fortunę i przepadł na zawsze

Antwerpia od wieków uchodzi za centrum światowego handlu diamentami. W tym mieście codziennie przechodzą przez ręce handlarzy kamienie warte miliardy euro. Strzeżone banki, nowoczesne systemy alarmowe i własna ochrona – wszystko po to, by zapewnić bezpieczeństwo najcenniejszym skarbom. Mimo tych środków, w 2007 roku doszło do napadu, który na zawsze zmienił postrzeganie bezpieczeństwa w tym mieście.

Wartość obrotu diamentami w Antwerpii sięgała wówczas ponad 23 miliardów dolarów rocznie. Banki w tej dzielnicy musiały nie tylko chronić majątek klientów, ale również sprostać wymaganiom rynku, gdzie zaufanie i dyskrecja były równie ważne, co stalowe drzwi i elektroniczne zamki.

Wśród setek klientów, którzy codziennie odwiedzali banki, pojawił się mężczyzna, który nie wyróżniał się niczym szczególnym. Siwe włosy, elegancki garnitur, ciepły uśmiech – wyglądał jak emerytowany biznesmen, który przychodzi załatwić sprawy rodzinne. Nikt nie przypuszczał, że ten człowiek stanie się bohaterem jednego z najbardziej spektakularnych napadów w historii Europy.

Przedstawił się jako, biznesmen z Argentyny. Zamiast walizki pełnej dokumentów, przynosił do banku eleganckie pudełka belgijskich czekoladek. Z czasem stał się ulubieńcem personelu. Rozmawiał o pogodzie, żartował, przynosił drobne upominki. Jego obecność wydawała się czymś naturalnym, a pracownicy banku zaczęli traktować go jak starego znajomego.

Flomenbaum przez rok budował swoją pozycję. Regularnie odwiedzał bank, zyskiwał zaufanie nie tylko szeregowych pracowników, ale i kadry zarządzającej. W końcu otrzymał specjalną elektroniczną kartę dostępu, która pozwalała mu wejść do skarbca, gdzie przechowywano najcenniejsze diamenty i klejnoty.

Zaufanie, które zdobył, okazało się jego najgroźniejszą bronią. Nie musiał łamać zamków, nie potrzebował wytrychów ani broni palnej. Wystarczyła cierpliwość, uprzejmość i… pudełko czekoladek.

Napad nie był dziełem przypadku. Flomenbaum przez wiele miesięcy obserwował bank, poznawał zwyczaje pracowników i procedury bezpieczeństwa.

Według śledczych, Flomenbaum z niezwykłą precyzją rozpracował systemy bezpieczeństwa. Wiedział, kiedy w banku jest najmniej ludzi, znał harmonogram zmian ochrony, a nawet potrafił przewidzieć, które sejfy będą w danym dniu pełne. Jego działania były tak subtelne, że nikt nie podejrzewał, iż za uprzejmym uśmiechem kryje się genialny strateg.

Warto podkreślić, że system zabezpieczeń banku kosztował ponad 2 miliony dolarów. Elektroniczne zamki, karty dostępu, monitoring – wszystko wydawało się nie do przejścia.

W zimną noc na przełomie lutego i marca 2007 roku, Flomenbaum spokojnie wszedł do skarbca. Miał przy sobie kartę dostępu i dokładnie wiedział, które sejfy otworzyć. W ciągu kilku godzin opróżnił pięć skrytek, zabierając diamenty o łącznej wartości ponad 21 milionów euro (120 000 karatów). Nie uruchomił żadnego alarmu, nie zostawił śladów włamania, nie użył siły. Po prostu wyszedł z budynku, jakby był zaproszonym gościem.

Rano, gdy pracownicy banku odkryli puste sejfy, nikt nie potrafił wyjaśnić, jak to się stało. Nie było śladów włamania, odcisków palców, ani nagrań z monitoringu, które wskazywałyby na podejrzane zachowanie. Skok został przeprowadzony z taką precyzją, że śledczy przez długi czas nie mogli uwierzyć, iż to nie był żart.

Bank natychmiast zgłosił sprawę policji. Władze Antwerpii zaoferowały nagrodę w wysokości 2 milionów dolarów za informacje prowadzące do ujęcia sprawcy. Jednak Flomenbaum zniknął bez śladu, a diamentów nigdy nie odnaleziono.

Policja szybko ustaliła, że nazwisko „Carlos Hector Flomenbaum” nie istnieje w żadnych oficjalnych rejestrach. Paszport, którym posługiwał się złodziej, został skradziony kilka lat wcześniej w Izraelu. Mężczyzna mówił płynnie po angielsku z amerykańskim akcentem i miał około 55-60 lat. Jego wizerunek opublikowano w mediach, jednak nikt nie potrafił wskazać jego prawdziwej tożsamości.

Śledczy byli pod wrażeniem poziomu przygotowania i psychologicznej manipulacji, jaką zastosował sprawca. Przypadek Flomenbauma stał się symbolem tego, jak łatwo można obejść nawet najbardziej zaawansowane systemy, jeśli zlekceważy się czynnik ludzki.

W toku śledztwa ujawniono, że Flomenbaum przez rok prowadził podwójne życie – jako szanowany klient banku i mistrz oszustwa. Pracownicy banku długo nie mogli pogodzić się z myślą, że ktoś, kogo uważali za przyjaciela, okazał się genialnym złodziejem.

• Thief woos bank staff with chocolates – then steals diamonds worth [https://www.independent.co.uk/news/world/europe/thief-woos-bank-staff-with-chocolates-then-steals-diamonds-worth-163-14m-5332414.html]
• Diamonds: Lost in Chocolates [https://factrepublic.com/facts/49517/]