Wykradł ciało pacjentki. Ukrywał je przez 7 lat

Carl Tanzler pracował w Marine Hospital w Key West jako technik prześwietleń rentgenowskich, gdy poznał Elenę de Hoyos. Miała 22 lata i chorowała na gruźlicę, jedną z najgroźniejszych chorób tamtych czasów.

Był od niej znacznie starszy. Miał żonę i dzieci, choć później rzadko o nich wspominał. Zafascynował się młodą kobietą niemal od pierwszego spotkania. Finansował leczenie, przynosił prezenty i przekonywał, że potrafi jej pomóc metodami, których inni nie stosowali.

Elena nie odwzajemniała jego uczuć. Rodzina szybko zorientowała się, że zainteresowanie Tanzlera wykracza daleko poza troskę o pacjentkę. Bliscy starali się ograniczać jego wizyty, lecz nawet przeprowadzka do innej części miasta nie zakończyła tej znajomości. Mężczyzna odnalazł ich nowy adres i nadal pojawiał się w domu Eleny.

25 października 1931 roku młoda kobieta zmarła. Dla rodziny był to koniec dramatu, dla Tanzlera początek obsesji.

Po pogrzebie nie odsunął się od bliskich Eleny. Pomógł sfinansować mauzoleum i niemal codziennie odwiedzał grób. Według późniejszych relacji zamontował w nim nawet telefon, wierząc, że któregoś dnia usłyszy głos zmarłej.

Przez blisko 2 lata nic nie wskazywało na to, jak daleko posunie się jego obsesja. W kwietniu 1933 roku wyjął ciało Eleny z mauzoleum i przewiózł je do swojego domu.

Przez następnych 7 lat nikt niczego nie podejrzewał.Tanzler ukrywał zwłoki w różnych miejscach między innymi w domu, plażowej szopie i we wnętrzu starego kadłuba samolotu pozbawionego skrzydeł.

Z każdym miesiącem ciało ulegało rozkładowi. Desperacko próbował go powstrzymać. Wzmacniał szczątki drutem, gipsem i woskiem, uzupełniał ubytki tkaninami i robił wszystko, by zachowały ludzki kształt.

Później przekonywał, że nie działał z własnej woli. Twierdził, że od dzieciństwa nawiedzały go wizje, a duch Eleny miał nakazać mu zabranie jej z grobu. Przedstawiał się również jako hrabia von Cosel, choć nigdy nie przedstawił dowodów potwierdzających swoje szlacheckie pochodzenie.

Wszystko skończyło się w 1940 roku. Siostra Eleny odkryła, że Tanzler od lat przechowuje ciało zmarłej w swoim domu. Informacja błyskawicznie obiegła amerykańskie gazety i w ciągu kilku dni stała się jedną z najgłośniejszych sensacji w kraju.

Ciało Eleny wystawiono w domu pogrzebowym Dean-Lopez. Obejrzało je ponad 6850 osób. Przed budynkiem ustawiały się kolejki ludzi, którzy chcieli na własne oczy zobaczyć kobietę, o której mówiła cała Ameryka.

Tanzlera oskarżono o zbezczeszczenie grobu i bezprawne zabranie zwłok. Biegli uznali go za poczytalnego, jednak procesu nigdy nie zakończono wyrokiem. Zarzuty zdążyły się przedawnić. Elenę pochowano ponownie w nieoznaczonym grobie. Miejsca jej pochówku nigdy nie ujawniono.

Po opuszczeniu Key West Tanzler zamieszkał w Zephyrhills na Florydzie. Opublikował własną wersję wydarzeń, przekonując, że kierowała nim miłość, a nie obłęd.

To nie zakończyło jego obsesji. Zamówił naturalnej wielkości figurę przedstawiającą Elenę i trzymał ją w swoim domu aż do śmierci. Zmarł w 1952 roku.

Prawie 100 lat później historia Carla Tanzlera wciąż budzi niedowierzanie. Trudno znaleźć drugą sprawę, w której żałoba przerodziła się w obsesję o tak makabrycznym wymiarze.