Historia kobiet (strona 6 z 12)

W okupowanej Warszawie tradycyjne potrawy ustępowały miejsca koninie, miejskim ptakom i produktom zastępczym. Niedobory zmuszały mieszkańców do porzucania dawnych uprzedzeń oraz wykorzystywania niemal wszystkiego, co można było zdobyć i ugotować.

Eleanor, Margaret i Elizabeth de Clare były wnuczkami króla Anglii oraz dziedziczkami jednego z najpotężniejszych rodów w kraju. Mimo wysokiego pochodzenia ich małżeństwa, majątki i wolność przez lata zależały od decyzji władców oraz politycznych ambicji kolejnych mężów.

Księżniczka Anna wracała z imprezy charytatywnej, gdy jej limuzynę zablokował uzbrojony mężczyzna. Ian Ball zamierzał porwać córkę Elżbiety II dla okupu, lecz plan rozpadł się po kilku minutach walki na The Mall.

Stefania Koburg miała 16 lat, gdy została żoną następcy tronu Austro-Węgier. Początkowa bliskość szybko ustąpiła miejsca zdradom, kontroli i chorobie, która odebrała jej możliwość urodzenia kolejnych dzieci.

Starożytni Grecy opowiadali, że Amazonki same wybierały partnerów, nie uznawały małżeńskich ograniczeń i spotykały się z mężczyznami tylko wtedy, gdy miały na to ochotę. Trudno dziś rozstrzygnąć, ile było w tym prawdy, a ile fascynacji niezależnymi wojowniczkami.

Lucy Parsons przez dziesięciolecia organizowała robotników, redagowała radykalne pisma i przemawiała mimo zakazów nakładanych przez policję. Jej publiczna działalność nabrała szczególnego znaczenia po procesie i egzekucji męża oskarżonego w związku z wydarzeniami na Haymarket Square.

W 1954 roku Alice B. Toklas wydała książkę kucharską, która była jednocześnie opowieścią o jej życiu u boku Gertrude Stein. To jednak jeden z zamieszczonych w niej przepisów sprawił, że nazwisko Toklas na trwałe zaczęto kojarzyć z konopiami.

Roselle spała pod biurkiem na 78. piętrze World Trade Center, gdy budynkiem wstrząsnęło uderzenie samolotu. Przez następną godzinę pies przewodnik pomagał niewidomemu Michaelowi Hingsonowi wydostać się z Wieży Północnej.

Lyric Cook-Morrissey i Elizabeth Collins zniknęły 13 lipca 2012 roku podczas przejażdżki rowerowej po Evansdale. Jeszcze tego samego dnia policja znalazła ich rowery nad jeziorem Meyers Lake, ale na odnalezienie dziewczynek trzeba było czekać niemal pięć miesięcy.

Paulina Bonaparte słynęła z kosztownych zachcianek, głośnych romansów i pozowania nago do rzeźby Antonia Canovy. Kiedy jednak Napoleon utracił władzę, sprzedała swój majątek i jako jedyna z rodzeństwa odwiedziła go na Elbie.

Plautilla Nelli wstąpiła do florenckiego klasztoru jako czternastolatka, a z czasem została malarką, nauczycielką i trzykrotną przeoryszą. Nie opuszczała klauzury, lecz jej obrazy trafiały do domów miejscowej szlachty, a największe dzieło zakonnicy można dziś oglądać w muzeum Santa Maria Novella.

Ethel Jack przez dwadzieścia lat zabiegała o zwrot ziem należących wcześniej do plemienia Havasupai. W 1975 roku Kongres Stanów Zjednoczonych przekazał społeczności 185 tysięcy akrów położonych w Wielkim Kanionie.

W nocy 28 marca 1791 roku Mary Bryant wsiadła wraz z mężem, dwojgiem małych dzieci i siedmioma innymi skazańcami do skradzionej łodzi. Czekała ich podróż licząca ponad 5 tys. kilometrów – wzdłuż wybrzeży Australii i przez otwarte morze.

2 września 1724 roku Margaret Dickson zawisła na szubienicy na edynburskim Grassmarket. Gdy uznano ją za martwą, ciało złożono w trumnie i przekazano rodzinie. W drodze na pogrzeb okazało się jednak, że kobieta wciąż żyje.

W nocy 22 stycznia 1732 roku do sypialni Lady Grange w Edynburgu wtargnęła grupa mężczyzn. Pobili ją, związali i wywieźli z miasta. Przez następne lata przenoszono ją między odległymi wyspami, by nie mogła wrócić do dawnego życia.

W lipcu 1184 roku do Erfurtu zjechali najpotężniejsi ludzie regionu, aby rozstrzygnąć polityczny spór. W trakcie obrad podłoga nie wytrzymała ciężaru zgromadzonych, a część uczestników runęła przez niższą kondygnację prosto do dołu latrynowego.

Violet Jessop miała 24 lata, gdy przeżyła zatonięcie "Titanica". Nie był to jednak ani pierwszy, ani ostatni wielki wypadek morski w jej życiu.

30 listopada 1954 roku Ann Hodges drzemała na kanapie w swoim domu w Alabamie, gdy przez dach przebił się meteoryt wielkości grejpfruta. Kamień uderzył najpierw w radio, odbił się od niego, a następnie trafił kobietę w bok, pozostawiając ogromny siniak.

Tsuda Umeko należy do najważniejszych postaci w dziejach edukacji kobiet w nowoczesnej Japonii. Na banknocie o nominale 5000 jenów widnieje dziś jej twarz. Dorastała w czasach, gdy kraj w błyskawicznym tempie zrywał ze starym porządkiem, ale dla kobiet granice tej modernizacji wciąż pozostawały bardzo wyraźne.

Na Wyspę Wrangla Ada Blackjack płynęła za 50 dolarów miesięcznie, bo chciała zarobić na leczenie chorego syna. Miała szyć ubrania i pomagać czterem mężczyznom, choć sama nie umiała polować ani posługiwać się bronią. Kiedy po niemal dwóch latach na wyspę dotarła pomoc, z pięciorga uczestników wyprawy żyła już tylko ona.

Kości pięcioletniego Timmy’ego Wiltseya odnaleziono w strumieniu niedaleko firmy, w której wcześniej pracowała jego matka. Michelle Lodzinski została po latach skazana za zabójstwo syna, ale najwyższy sąd stanu New Jersey uznał, że przedstawione dowody nie wystarczały do wydania takiego wyroku.

Freydís Eiríksdóttir pojawia się w dwóch sagach, lecz każda przypisuje jej zupełnie inną rolę. W jednej miała doprowadzić do śmierci swoich wspólników, w drugiej jako ciężarna kobieta przeciwstawiła się napastnikom, przed którymi uciekli nordyccy wojownicy.

Po śmierci Eileen Nearne sąsiedzi z Torquay dowiedzieli się, że spokojna starsza pani była podczas wojny agentką brytyjskich służb. W okupowanym Paryżu wysłała do Londynu 105 zaszyfrowanych wiadomości, a po aresztowaniu nie ujawniła ani swojej tożsamości, ani nazwisk współpracowników.

Florence Nightingale Graham zaczynała jako stenotypistka, kasjerka i pomocnica dentysty. Po przeprowadzce do Nowego Jorku przyjęła nazwisko Elizabeth Arden, otworzyła salon przy Piątej Alei i zbudowała markę obecną na czterech kontynentach.

Oślepili i okaleczyli najpotężniejszego możnowładcę w kraju, pewni swojej bezkarności. Zaledwie kilka lat później Władysław Wygnaniec i jego dumna żona Agnieszka sami uciekali z Polski, by umrzeć na obczyźnie. Tymczasem okaleczony przez nich palatyn wrócił do ojczyzny i dożył spokojnej starości.