Historia kobiet (strona 2 z 7)

W lipcu 1184 roku do Erfurtu zjechali najpotężniejsi ludzie regionu, aby rozstrzygnąć polityczny spór. W trakcie obrad podłoga nie wytrzymała ciężaru zgromadzonych, a część uczestników runęła przez niższą kondygnację prosto do dołu latrynowego.

Violet Jessop miała 24 lata, gdy przeżyła zatonięcie "Titanica". Nie był to jednak ani pierwszy, ani ostatni wielki wypadek morski w jej życiu.

30 listopada 1954 roku Ann Hodges drzemała na kanapie w swoim domu w Alabamie, gdy przez dach przebił się meteoryt wielkości grejpfruta. Kamień uderzył najpierw w radio, odbił się od niego, a następnie trafił kobietę w bok, pozostawiając ogromny siniak.

Tsuda Umeko należy do najważniejszych postaci w dziejach edukacji kobiet w nowoczesnej Japonii. Na banknocie o nominale 5000 jenów widnieje dziś jej twarz. Dorastała w czasach, gdy kraj w błyskawicznym tempie zrywał ze starym porządkiem, ale dla kobiet granice tej modernizacji wciąż pozostawały bardzo wyraźne.

Na Wyspę Wrangla Ada Blackjack płynęła za 50 dolarów miesięcznie, bo chciała zarobić na leczenie chorego syna. Miała szyć ubrania i pomagać czterem mężczyznom, choć sama nie umiała polować ani posługiwać się bronią. Kiedy po niemal dwóch latach na wyspę dotarła pomoc, z pięciorga uczestników wyprawy żyła już tylko ona.

Kości pięcioletniego Timmy’ego Wiltseya odnaleziono w strumieniu niedaleko firmy, w której wcześniej pracowała jego matka. Michelle Lodzinski została po latach skazana za zabójstwo syna, ale najwyższy sąd stanu New Jersey uznał, że przedstawione dowody nie wystarczały do wydania takiego wyroku.

Freydís Eiríksdóttir pojawia się w dwóch sagach, lecz każda przypisuje jej zupełnie inną rolę. W jednej miała doprowadzić do śmierci swoich wspólników, w drugiej jako ciężarna kobieta przeciwstawiła się napastnikom, przed którymi uciekli nordyccy wojownicy.

Po śmierci Eileen Nearne sąsiedzi z Torquay dowiedzieli się, że spokojna starsza pani była podczas wojny agentką brytyjskich służb. W okupowanym Paryżu wysłała do Londynu 105 zaszyfrowanych wiadomości, a po aresztowaniu nie ujawniła ani swojej tożsamości, ani nazwisk współpracowników.

Florence Nightingale Graham zaczynała jako stenotypistka, kasjerka i pomocnica dentysty. Po przeprowadzce do Nowego Jorku przyjęła nazwisko Elizabeth Arden, otworzyła salon przy Piątej Alei i zbudowała markę obecną na czterech kontynentach.

Oślepili i okaleczyli najpotężniejszego możnowładcę w kraju, pewni swojej bezkarności. Zaledwie kilka lat później Władysław Wygnaniec i jego dumna żona Agnieszka sami uciekali z Polski, by umrzeć na obczyźnie. Tymczasem okaleczony przez nich palatyn wrócił do ojczyzny i dożył spokojnej starości.

George i Willie Muse przez lata występowali pod obcymi nazwiskami, a cyrkowe reklamy przedstawiały ich jako przybyszów z odległych krajów, kanibali lub istoty z innej planety. W rzeczywistości byli czarnoskórymi braćmi z Wirginii, których niezwykły wygląd stał się źródłem cudzych zysków.

Aleksandra i Dagmar wychowywały się razem na duńskim dworze, choć ich ojciec pochodził z mało znaczącej linii Glücksburgów. Jedna została żoną brytyjskiego następcy tronu, druga weszła do dynastii Romanowów i przyjęła imię Maria Fiodorowna.

Zajnab al-Ghazali przekonywała muzułmanki, że powinny podporządkować się mężom i koncentrować na życiu rodzinnym. Sama dwukrotnie się rozwiodła, kierowała organizacją zrzeszającą 3 miliony kobiet i przemawiała przed tysiącami słuchaczy.

4 maja 1944 roku Micky Axton wzniosła w powietrze bombowiec B-29 Superfortress. Była pierwszą kobietą, która zasiadła za sterami tej maszyny, choć jej przygoda z lotnictwem zaczęła się 15 lat wcześniej od krótkiego przelotu nad Kansas.

Isabel Morgan była blisko rozpoczęcia prób szczepionki przeciw polio na ludziach. Zrezygnowała jednak z dalszych badań, choć jej doświadczenia wskazały rozwiązania wykorzystane później przez Jonasa Salka. W historii walki z chorobą jej nazwisko pozostało w cieniu.

Irma Grese miała zaledwie 20 lat, gdy została jedną z najważniejszych nadzorczyń w kobiecej części Auschwitz-Birkenau. Więźniarki zapamiętały ją jako osobę wyjątkowo brutalną, choć przed sądem konsekwentnie twierdziła, że jedynie wykonywała rozkazy. Została powieszona kilka miesięcy po zakończeniu wojny.

W paryskim szpitalu Salpêtrière kobieta osuwała się w ramiona lekarza, a przed nią siedziała publiczność złożona głównie z mężczyzn. Pod koniec XIX wieku objawy nazywane "histerią" badano tam jak zjawisko neurologiczne, a równocześnie demonstrowano je podczas wykładów. Fotografie i pokazy kliniczne utrwaliły obraz chorej kobiety, który okazał się znacznie trwalszy niż sama diagnoza.

Elizabeth Burley znalazła się w wodzie portu w Dover, uciekając przed policjantem wykonującym Contagious Diseases Acts. Po uratowaniu oskarżono ją o próbę samobójczą, a jej sprawa odsłoniła, jak ustawy sanitarne oddały państwu kontrolę nad ciałami kobiet.

Lady Mary Montagu sama przeżyła ospę prawdziwą i straciła przez nią brata. Podczas pobytu w Konstantynopolu poznała metodę, która miała chronić przed chorobą. Po powrocie do Anglii próbowała przekonać do niej lekarzy, lecz ci nie chcieli słuchać ani kobiety, ani wiedzy przywiezionej ze Wschodu.

Nazwisko Einstein kojarzyło się z geniuszem, prestiżem i wielkim naukowym dziedzictwem. Evelyn Einstein nie zapewniło jednak ani stabilności, ani poczucia przynależności. Adoptowana wnuczka słynnego fizyka przez pewien czas nie miała gdzie mieszkać i szukała jedzenia wyrzucanego przez restauracje.

Grace Moore zakończyła koncert w Kopenhadze, odebrała kwiaty od króla i wsiadła do samolotu lecącego do Sztokholmu. Maszyna rozbiła się chwilę po starcie. W katastrofie zginęła amerykańska sopranistka, szwedzki książę Gustaf Adolf oraz 20 innych osób.

We wrześniu 1939 roku Maria Pawlikowska-Jasnorzewska opuściła Polskę. Niedawno nagrodzona i obecna na warszawskich scenach poetka wkrótce znalazła się w brytyjskim Blackpool. Do kraju już nie wróciła.

W latach 80. Josette Molland namalowała 15 obrazów przedstawiających życie w niemieckim obozie. Woziła je później do szkół, aby pokazywać uczniom to, czego nie umiała zamknąć w samych słowach. Zanim została więźniarką, wykorzystywała talent plastyczny do fałszowania dokumentów dla francuskiego ruchu oporu.

Corinne Hofmann miała własny butik, stałego partnera i uporządkowane życie w Szwajcarii. Podczas wakacji w Kenii spotkała jednak Lketingę, mężczyznę z ludu Samburu. W ciągu kilku miesięcy sprzedała wszystko i przeniosła się do jego rodzinnej osady.

Hildegart Rodríguez miała być dowodem, że człowieka można ukształtować zgodnie z wcześniej opracowanym planem. W wieku 18 lat była już znaną działaczką, autorką i uczestniczką europejskiej debaty o prawach kobiet. Wtedy jej matka zrozumiała, że córka nie zamierza dłużej odgrywać wyznaczonej roli.